منتخب ميزان الحكمه - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٢٩
٤٢٨ جمع نشدن خدا دوستى و دنيا دوستى
١٣٤٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : دوستى دنيا و دوستى خدا هرگز در يك دل گرد نمى آيند .
١٣٤٥.امام صادق عليه السلام : به خدا سوگند ، كسى كه دنيا را دوست بدارد و محبّت غير ما را به دل گيرد ، خداوند را دوست ندارد .
ر . ك : دنيا ، باب ٧١٤ .
٤٢٩ تشويق به ايجاد محبّت خدا
١٣٤٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خــداوند عز و جل بـه داود عليه السلام فرمود : مرا دوست بدار و نزد خلقم نيز محبوب گردان . عرض كرد : پروردگارا ! من كه دوستت دارم ، امّا چگونه تو را نزد بندگانت محبوب گردانم ؟ فرمود : نعمتهايى را كه به آنان داده ام گوشزدشان كن كه اگر خوبيهايم را يادآورشان شوى مرا دوست خواهند داشت .
٤٣٠ دوست داشتن براى خدا
١٣٤٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بهترين كارها دوستى و دشمنى كردن به خاطر خداوند متعال است.
١٣٤٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ به يكى از اصحاب خودـ : اى بنده خدا ! به خاطر خدا دوست بدار ، و به خاطر خدا نفرت داشته باش ، و به خاطر خدا دوستى كن ، و به خاطر خدا دشمنى ورز ؛ زيرا دوستى خدا جز با اينها به دست نيايد و آدمى تا چنين نباشد طعم ايمان را نچشد هر چند نماز و روزه اش بسيار باشد . امروزه دوستى و برادرى مردم با يكديگر بيشتر به خاطر دنياست . براى دنيا دوستى مى كنند و براى دنيا با هم دشمنى مى ورزند .
١٣٤٩.امام صادق عليه السلام : دو مؤمن هرگز با هم ديدار نكنند مگر اين كه آن برتر است كه برادرش را بيشتر دوست داشته باشد .
١٣٥٠.امام صادق عليه السلام : هر كس دوستى و دشمنيش براى دين نباشد ، دين ندارد .
١٣٥١.امام جواد عليه السلام : خداوند به يكى از پيامبران وحى فرمود : دل بركندن تو از دنيا ، مايه آسودگى زودرس خود توست و دل بستن تو به من ، موجب ارجمندى تو نزد من است . ولى آيا به خاطر من با كسى دشمنى ورزيده اى و از بهر من با كسى دوستى كرده اى ؟.
٤٣١ دوست داشتن پيامبر و اهلبيت او
١٣٥٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: هيچ بنده اى ايمان ندارد مگر آن كه مرا از خودش بيشتر دوست بدارد و خاندان مرا از خاندان خودش عزيزتر و خانواده مرا از خانواده خودش و جان مرا از جان خودش بيشتر دوست بدارد .
١٣٥٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خدا را به خاطر نعمتهايى كه به شما ارزانى مى دارد دوست بداريد و مرا به سبب آن كه خدا را دوست داريد ، دوست بداريد وخانواده ام را به سبب آن كه مرا دوست داريد ، دوست بداريد .
١٣٥٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كه ما خاندان را دوست داشته باشد ، خدا را بر نخستين نعمت سپاس گويد . عرض شد : نخستين نعمت چيست ؟ فرمود : پاكى ولادت (حلال زادگى) . ما را جز كسانى كه ولادتى پاكيزه داشته باشند دوست ندارند .
١٣٥٥.الدعوات : ظهر يكى از روزها حارث همدانى نزد امير المؤمنين عليه السلام رفت . حضرت پرسيد : چه چيز تو را به اين جا كشانده ؟ عرض كرد : به خدا قسم ، علاقه به شما . حضرت فرمود : اگر راست بگويى حتما مرا در سه جا خواهى ديد : آن جا كه جانت به گلويت رسد ، و هنگام گذشتن از صراط و در كنار حوض (كوثر) .
١٣٥٦.امام باقر عليه السلام ـ درباره آيه «هر آيـنه به استوارترين دستاويزـ : آن ، دستاويز استوار ، دوستى ما اهل بيت است .
٤٣٢ شرط محبّت اهل بيت
١٣٥٧.امام باقر عليه السلام : به خدا سوگند ما از جانب خدا برائتى نداريم و ميان ما و خداوند خويشى نيست و ما را بر خدا حجتى نباشد و جز با طاعت به خدا نزديك نشويم . پس ، هر كدام شما كه فرمانبردار خدا باشد ، ولايت ما سودش رساند و هر كدام شما كه خدا را نافرمانى كند ، ولايت ما سودش نرساند . واى بر شما ، فريب نخوريد ! ، واى بر شما ، فريب نخوريد !.
٤٣٣ بلا با ولاست
١٣٥٨.امام على عليه السلام : اگر كوهى مرا دوست بدارد ، درهم فرو ريزد .
١٣٥٩.أمالي الطوسي : مردى نزد امام باقر عليه السلام آمد و عرض كرد : به خدا سوگند من شما خاندان را دوست دارم . حضرت فرمود : پس ، جامه محافظى براى بلا بر تن كن ؛ زيرا ، سوگند به خدا كه بلا و سختى به سوى ما و پيروان ما شتابنده ترمى آيد تا حركت سيلاب در درّه . بلا از ما آغاز مى شود و سپس به شما مى رسد ؛ و آسايش و رفاه نيز از ما آغاز مى شود و سپس به شما مى رسد .
ر . ك : آزمايش ، باب ٢٦٤ .
٤٣٤ انسان با كسى است كه دوستش دارد
١٣٦٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : آدمى با كسى است كه دوستش دارد .
١٣٦١.كنز العمّال : مردى از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله درباره قيامت پرسيد . حضرت فرمود : براى آن روز چه چيز آماده كرده اى ؟ عرض كرد : چيز مهمى آماده نكرده ام جز آن كه خدا و پيامبرش را دوست دارم . حضرت فرمود : پس ، تو با كسى هستى كه دوستش دارى .
٨٦
بازداشت
٤٣٥ كسانى كه بازداشت آنها جايز است
١٣٦٢.امام على عليه السلام : بر امام واجب است كه علماى فاسق و پزشكان نادان و كرايه كنندگان بى چيز و ورشكسته را بازداشت كند .
١٣٦٣.امام على عليه السلام : هرگاه زن مرتد شود ، كشته نمى شود بلكه به زندان ابد محكوم مى گردد .