١٠٧٩.امام صادق عليه السلام : پنج مورد است كه مردم بايد در آنها به ظاهر حكم عمل كنند : ولايت و سرپرستى ، زناشويى ، ارث و ميراث ، ذبايح و شهادت دادن . اگر ظاهر فرد درست و در خور اطمينان بود شهادتش جايز است و نبايد از باطن او پرس و جو كرد .

٦٨

مجلس

٣٣٦ شريفترين نشستن

١٠٨٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر چيزى شرافت و حرمتى دارد و شريفترين نشستن آن است كه رو به قبله باشد .

١٠٨١.امام صادق عليه السلام : پـيامبر خـدا صلى الله عليه و آله بـيشتر اوقـات رو به قبلـه مى نشست .

٣٣٧ آنچه بايد در مجالس رعايت شود

«اى كسانى كه ايمان آورده ايد! چون شما را گويند كه در مجالس جاى باز كنيد، جاى باز كنيد تا خدا در كار شما گشايش دهد. وچون گويند كه برخيزيد، برخيزيد» .

١٠٨٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : در جايى كه نشسته اى وقاحت به خرج نده تا مردم از اخلاق زشت تو دورى كنند و وقتى كسى كنار تو نشسته است با ديگرى نجوا مكن .

١٠٨٣.امام على عليه السلام ـ در بيان اوصاف پيامبر صلى الله عليه و آلهـ : هرگز ديده نشد كه آن حضرت در حضور همنشين خود پايش را دراز كند .

١٠٨٤.امام باقر عليه السلام : هرگاه يكى از شما به منزل برادر خود وارد شود بايد هر جا كه صاحبخانه گفت همان جا بنشيند ؛ چون صاحبخانه به موقعيّت خانه خود آشناتر از ميهمان است .

١٠٨٥.امام صادق عليه السلام : پـيامبر خـدا هـرگاه وارد منزلى مى شد در پايين ترين جاى مجلس مى نشست .

٣٣٨ صدر مجلس

١٠٨٦.امام على عليه السلام : تنها كسى بـايـد در صــدر مجلس بنشيند كه سه ويژگى داشته باشد : هرگاه از او پرسشى كنند پاسخ دهد ، هرگاه ديگران از سخن گفتن درماندند او سخن بگويد و نظرى بدهد كه خير و صلاح مجلسيان در آن باشد . هر كس اين ويژگيها را نداشته باشد و در صدر مجلس بنشيند احمق است .

١٠٨٧.امام على عليه السلام : به سوى بالاترين جاى مجلس مشتاب ؛ زيرا جايى كه بالا برده شوى بهتر است از جايى كه پايين آورده شوى .

٣٣٩ مجالسى كه از آنها نهى شده است

«و در كتاب بر شما نازل كرده كه چون شنيديد كه آيات خدا مورد انكار و ريشخند قرار مى گيرد با آنان منشينيد تا آن گاه كه به سخنى ديگر پردازند» .

١٠٨٨.امام على عليه السلام : بر سفره اى كه در آن شراب نوشيده مى شود منشينيد ؛ زيرا بنده نمى داند كه چه هنگام مرگش در مى رسد .

١٠٨٩.امام على عليه السلام : از نـشـستن در گذرگاههـا بپرهيز .

١٠٩٠.امام على عليه السلام : هر كه به خدا و روز واپسين ايمان دارد نبايد در جاى شبهه انگيز بايستد .

١٠٩١.امام صادق عليه السلام ـ در باره آيه «و در اين كتاب بر شما نازل كردـ : مقصود اين است كه [ هرگاه شنيديد كسى ] حقّ را انكار و تكذيب مى كند و از امامان بد مى گويد ، از نزد چنين كسى بر خيز و با او همنشينى مكن ، هر كه مى خواهد باشد .

١٠٩٢.امام صادق عليه السلام : سزاوار نيست مؤمن در مجلسى بنشيند كه در آن معصيت خداوند مى شود و او نمى تواند آن وضع را تغيير دهد .

ر . ك : عنوان ٦٩ «همنشينى» .

٣٤٠ مجلسها امانت است

١٠٩٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : مـجلسها امـانتند و فـاش كردن راز برادرت خيانت است . از اين كار دورى كن و از نشستهاى عشيره اى بپرهيز .

٣٤١ تشويق به حضور در مجالس ذكر خدا

١٠٩٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : در باغهاى بهشت گردش كنيد . عرض كردند : اى رسول خدا ! باغهاى بهشت چيست ؟ فرمود : مجالس ذكر .

١٠٩٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : مجلسها سه گونه است : پر سود و غنيمت ، سالم و مرده . مجلس پرسود و غنيمت مجلسى است كه در آن ذكر و ياد خدا شود ؛ محفل سالم محفل خاموش و ساكت است و محفل مرده آن است كه به باطل پرداخته شود .

١٠٩٦.امام على عليه السلام : بر تو باد به شركت در مجالس ذكر .

١٠٩٧.امام صادق عليه السلام ـ بـه فـضيلـ : آيـا بـا هـم مى نشينيد و گفتگو مى كنيد ؟ عرض كردم : آرى ، فدايت شوم . فرمود : من اين مجالس را دوست دارم . اى فضيل ! امر ما را زنده نگه داريد . رحمت خدا بر آن كه امر ما را زنده كند . اى فضيل ! هر كس از ما ياد كند يا در حضور او از ما ياد شود و از چشمش به اندازه پر مگسى اشك درآيد ، خداوند گناهان او را ببخشد اگر چه از كفهاى دريا فزونتر باشد .

٣٤٢ تشويق به يادكردن خدا در هنگام برخاستن

١٠٩٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : كفّاره نشستن اين است كه بگويى : خدايا ! پاك و منزهى تو و ستايش از آن توست . خدايى جز تو نيست . پروردگار من ! مرا ببخش و بيامرز .

١٠٩٩.امام صادق عليه السلام : پيامبر خدا هرگاه از مجلسى بر مى خاست ، اگر چه زمانى كوتاه در آن جا نشسته بود ، بيست و پنج مرتبه از خدا آمرزش مى طلبيد .