كَما نَصَبَ لِامْرِكَ نَفْسَهُ، وَ عَرَّضَ فِيكَ لِلَمْكروُهِ بَدَنَهُ، وَ كاشَفَ فىِ الدُّعاء الَيْكَ حامَّتَهُ، وَ حارَبَ فىِ رِضاكَ اسْرَتَهُ، وَ قَطَعَ فىِ إِحياءِ دِينِكَ رَحِمَهُ، وَ اقْصَى الْادْنَيْنَ عَلى‌ جُحُودِهِمْ، وَ قَرَّبَ الْاقَصَيْنَ عَلى‌ اسْتِجابَتِهِمْ لَكَ، وَ والى‌ فيِكَ الْابْعَدِينَ، وَ عادى‌ فِيكَ الْاقرَبينَ، وَ ادْابَ نَفْسَهُ فىِ تَبْليغِ رسالَتِكَ، وَ اتْعَبَها بِالُّدعاءِ الى‌ مِلَّتِكَ، وَ شَغَلَها بِالنُّصْحِ لِاهْلِ دَعْوَتِكَ. همچنان كه جان خويش را در انجامِ فرمانِ تو به رنج و مشقت واداشت، و در اين راه، تنِ خود را آماج [تيرهاى‌] بلا و مصيبت ساخت، و در فراخواندن مردم به [آيين‌] تو با تبارِ خويش، درافتاد و در راهِ جلبِ رضاى تو با نزديكانش به دشمنى برخاست، و براى زنده داشتنِ دين تو رشته خويشاوندى را گُسَست؛ و وابسته‌ترين نزديكان خود را به سبب انكارشان، از خود براند، و دورترين مردم را به پاسِ اجابتِ صلاى توحيد، به خود نزديك ساخت. از اين رو، در راهِ تو، دورترين مردم را مهرورزيد، و با نزديك‌ترينِ آنان دشمنى كرد.

نَصَبَ، نَصَبَ الشّى‌ءَ نَصْباً، آن چيز را گذاشت و بر پاى كرده، بر پا داشت، آن چيز را بلند كرد، بالا برد و برافراشت.