ما را بيم كننده آمد ولى تكذيب كرديم و گفتيم: خدا هيچ چيز فرو نفرستاده است، شما جز در گمراهى بزرگ نيستيد و گويند: اگر ما مى‌شنيديم و خرد را كار مى‌بستيم در زمره دوزخيان نبوديم. پس به گناه خويش اقرار كنند پس نابودى باد اهل آتش افروخته را!

رضوان و خادمان بهشت‌

رِضْوانَ وَ سَدَنَةِ الْجَنانِ، و اما رضوان، نگهبان بهشت و سَدَنَةِ الجَنانِ؛ خدمتگذاران و خادمان بهشت كه به فرمان بهشتيانند و به خواست و اراده آنان امور بهشتيان را تدبير مى‌كنند و به تكريم و تجليل آنان به عبادت خداوند به خدمت ايستاده‌اند. گفته‌اند: بهشتى كه خداوند از آن ياد كرده است، هشت تاست: بهشت نعمت‌ها (جنّة النعيم)، بهشت برين (جنّة الفردوس)، بهشت جاويدان (جنّة الخلد)، بهشت جايگاه (جنّة المأوى)، بهشت پايدار (جنّة عدن)، بهشت امنيت و سلامت (دار السّلام)، سراى پايندگى (دار القرار).

بهشتى كه فراخناى آن آسمانها و زمين است (جنّةُ عرْضُها السَّمواتُ وَ الْارْضُ). وليكن ظاهر اين تعبيرها كه در كلام الهى آمده است، اشاره به مراتب بهشت است؛ يعنى يك بهشت است، اما داراى مراتب است و فراتر از همه اين مراتب «عَرْشُ الرَّحْمن» است.

قالَ (ع) فى صِفَةِ الْفِرْدوُسِ: «سَقْفُها عَرْشُ الرَّحْمن».[١] پيامبر گرامى ٦ به روايت عمر بن خطاب (دومين خليفگان سه گانه) فرمود:

«فاطِمَةُ وَ علىُّ وَ الْحَسَنُ وَ الْحُسَيْنُ فِى حَظِيرَةِ الْقُدُسِ فِى بَيْضاءَ سَقْفُها عَرْشُ الرَّحْمنِ- عَزَّ وَ جَلَّ-؛[٢] فاطمه، على، حسن و حسين (ع) در «حضيرة القدس» بهشت، در زير گنبدى سپيد كه سقف‌آن عرش خداى رحمان است ساكن اند.

وَسِيقَ الَّذِينَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ إِلَى الْجَنَّةِ زُمَراً حَتَّى‌ إِذَا جَاؤُوهَا وَفُتِحَتْ أَبْوَابُهَا وَقَالَ لَهُمْ خَزَنَتُهَا سَلَامٌ عَلَيْكُمْ طِبْتُمْ فَادْخُلُوهَا خَالِدِينَ.

وَقَالُوا الْحَمْدُ للَّهِ الَّذِي صَدَقَنَا وَعْدَهُ وَأَوْرَثَنَا الْأَرْضَ نَتَبَوَّأُ مِنَ الْجَنَّةِ حَيْثُ نَشَاءُ فَنِعْمَ أَجْرُ الْعَامِلِينَ.[٣] و آنان كه از پروردگار خويش‌

[١] - بحار الانوار، ج ٨، ص ٨٤

[٢] - همان، ج ٤٣، ص ٧٦

[٣] - زمر، آيه ٧٣- ٧٤