وَلَهَدَيْنَاهُمْ صِرَاطاً مُسْتَقِيماً. وَمَن يُطِعِ اللَّهَ وَالرَّسُولَ فَأُولئِكَ مَعَ الَّذِينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِم مِنَ النَّبِيِّينَ وَالصِّدِّيقِينَ وَالشُّهَدَاءِ وَالصَّالِحِينَ وَحَسُنَ أُولئِكَ رَفِيقاً.[١] و بى‌گمان آنان را به راهى راست رهنمون مى‌شويم و آنان كه از خداوند و پيامبر فرمان برند، با كسانى كه خداوند به آنان نعمت داده است از پيامبران و راستكردارادان و شهيدان و شايستگان؛ خواهند بود؛ و آنان، همراهانى نيكويند.

يَهْدِي بِهِ اللَّهُ مَنِ اتَّبَعَ رِضْوَانَهُ سُبُلَ السَّلَامِ وَيُخْرِجُهُم مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ بِإِذْنِهِ وَيَهْدِيهِمْ إِلَى‌ صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ.[٢] خداوند با آن [نور و كتاب‌] هركسى را كه پى خشنودى وى باشد؛ به راه‌هاى بى‌گزند، راهنمايى مى‌كند و آنان را به اراده خويش از تيرگى‌ها به سوى نور بيرون مى‌آوَرَد و آن‌ها را به راهى راست رهنمون مى‌گردد.

اين رهنمودِ ويژه خداوند است كه هريك از بندگان خود را بخواهد، با آن رهنمون مى‌شود: ذلِكَ هُدَى اللَّهِ يَهْدِي بِهِ مَن يَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ.[٣] و كسانى از اين هدايت برخوردارند كه ايمان‌شان را به هيچ ستمى نيالوده‌اند: الَّذِينَ آمَنُوا وَلَمْ يَلْبِسُوا إِيمَانَهُم بِظُلْمٍ أُوْلئِكَ لَهُمُ الْأَمْنُ وَهُم مُهْتَدُونَ.[٤]

هفت، هدايت ويژه‌تر: هدايت به جايگاههاى پاك (فردوس برين) و مقامات انسِ با پروردگار متعال، به سبب محو آثارِ وابستگى‌هاى مادى و زدودنِ كدورت‌هاى آن، و استغراق در توّجه به اسرارِ جلال و مطالعه انوار جمال است. و اين برترين گونه هدايت است كه ويژه بندگانِ نابى است چون امام على بن الحسين (ع) و آن‌هايى كه راهِ او را مى‌پويند، و اين همان هدايتى است كه در اين فراز از نيايش خود، خواستار آن است: اللّهمَّ صل على محمد و آله ... وَ اهْدِنا الَيْكَ؛ همان هدايتى است كه علم و آگاهى از جانب‌

[١] - نساء، آيه ٦٨- ٦٩

[٢] - مائده، آيه ١٦

[٣] - انعام، آيه ٨٨

[٤] - همان، آيه ٨٢