اسرار خاموشان (شرح صحيفه سجاديه) - خلجي، محمد تقي - الصفحة ٧

در آمد

ای خداىِ رازدانِ خوش سُخُن

عيبِ كارِ بَد، زما پنهان مكُن

عيبِ كارِ نيك را منما به ما

تا نگرديم از رَوِش سَرد و هَبا[١]

مولوى‌

كتاب حاضر، جلد دوّمِ «اسرار خاموشان» ترجمه و شرح «صحيفه سجّاديّه» است.

در باوَر ما شيعيان، امام على بن الحسين (ع) از اهل بيتى است كه درخت نبوّت و موضعِ فرودِ رسالت و پايگاهِ آمدْ شدِ فرشتگان و معدن دانش و سر چشمه‌هاى حكمت الهى است. و امّا صحيفه او، پس از قرآن مجيد، كه نخست و پيش از هر چيز ديگر «بلاغتِ» باور نكردنى و اعجاب‌انگيز آن معجزه اسلام به حساب مى‌آيد و هرگز بليغ‌ترين ابناى بشرى نتوانسته‌اند مانندِ آن سخن بگويند، و همين طور، پس از نهج البلاغه امام على (ع) كه «فروتر از سخنِ خالق و فراتر از سخنِ خلق»[٢] است، يكى از بنيادهاى رصين تعاليم نبوى و معارف آل محمد (ص) است. امام سجّاد (ع) در اين كتابِ ماندگار، به الهامِ خداوند، با گزينش ادبيات نيايشى و به عميق‌ترين و دقيق‌ترين معناىِ «خلاقيّتِ» هنرى در صورت و محتواىِ‌

[١]- مثنوى، دفتر چهارم، بيت ١٣٥٤- ١٣٥٣

[٢]- شرح نهج البلاغه ابن ابى الحديد، ج ١، ص ٢٤