اسرار خاموشان (شرح صحيفه سجاديه) - خلجي، محمد تقي - الصفحة ٣٨٧ - زنام و نشان و گمان برتر است

خداى تعالى فرمايد: بلى مى‌دانم، ولى چون اين بنده پير من، انكار مى‌كند، از موهاى سپيدش حيا كردم و از اين كه گفته‌اش را انكار كنم، شرم دارم.[١]

(سعدى)

حاصل آن چه در وصف ستاريّت خداوند گفته شد، اين است كه خداى سبحان؛

اوّلًا: زشتى‌هاى بدن بنده را كه ديده‌ها آن را زشت مى‌شمارد، پوشانيده و با جمال ظاهرش بر آن پرده افكنده است.

ثانياً: خاطره‌هاى نكوهيده و خواسته‌هاى زشتى را كه در مجارى وسوسه‌هاى او بر انديشه وى مى‌گذرد، و نيز غشّ و خيانت و بدگمانى به مردم را كه در نهانش موجود است، كه اگر چيزى از آن‌ها براى مردم آشكار شود به دشمنى او برخاسته و نابودش مى‌سازند، همه و همه را پوشانيده است.

ثالثاً: گناهانى را كه با انجام آنها شايسته فضيحت و شرمندگى در نظر مردم، گرديده و با افكندن پرده بر آن‌ها در دنيا، و عفو و گذشت از كيفر آن‌ها در آخرت، به لطف و مهر خود پوشانيده است. به او وعده نموده كه اگر با ايمان بميرد گناهان او را، تبديل به حسنات نمايد تا زشتى‌هاى گناهانش را به پاداش نيكى‌هايش، پوشيده بدارد.

إِلَّا مَن تَابَ وَآمَنَ وَعَمِلَ عَمَلًا صَالِحاً فَأُولئِكَ يُبَدِّلُ اللَّهُ سَيِّئَاتِهِمْ حَسَنَاتٍ وَكَانَ اللَّهُ غَفُوراً رَحِيماً.[٢] مگر كسانى كه توبه و ايمان آوردند و كار نيك و شايسته كنند، پس اينانند كه خداوند بدى‌هاشان را به نيكى‌ها بَدَل گرداند، و خدا آمرزگار و مهربان است.

[١] - شرح مناجات شعبانيه، ص ١٣٦

[٢] - فرقان، آيه ٧٠