اللَّهُمَّ انَّما يَكْتِفَى الْمكْتَفُونَ بِفَضْلِ قُوَّتِكَ، فَصَلّ عَلى‌ مُحَمّدٍ وَ آلِهِ، وَاكْفِنا. وَ انَّما يُعْطِى الْمُعْطُونَ مِنْ فَضْلِ جِدَتِكَ، فَصَلّ عَلى‌ مُحَمّدٍ وَ آلِهِ، وَاعْطِنا. وَانَّما يَهْتَدِى الْمُهْتَدوُنَ بِنُور وَجْهِكَ، فَصَلّ عَلى‌ مُحَمّدٍ وَ آلِهِ، وَاْهدِنا. بارخدايا! بى‌نيازان، تنها به نيروى فزاينده تو، توانايند. پس بر محمد و دودمانش درود فرست و خود ما را، توانا ساز. بى‌گمان بخشندگان، تنها از افزونىِ دِهِش‌هاى تو، مى‌بخشند.

پس بر محمد و دودمانش درود فرست و خود ما را، به عطاى خويش، بى‌نياز گردان. بى‌گمان راه يافتگانِ (كويت) جز به نورِ ذاتِ بِشْكوه تو، راه نيابند. پس بر محمد و دودمانش درود فرست و تو خود ما را به كويت، راه ده!

انَّما: اداتِ حصر است. يعنى: فقط، تنها، بس: قُلْ إِنَّمَا أَنَا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ يُوحَى‌ إِلَي‌غَّ.[١] بگو:

جز اين نيست كه من هم بشرى چون شمايم.

الْفَضْل: زيادت و افزونى و فراوانى.

َقُوَّة: كمال قدرت و شدّت بازدارندگى. قَوِىَ عَلىَ الْاثرِ: بر آن كار توانا شد.

جِدَةً، وَجَدَ الْمَطْلُوبَ جِدَةً: مراد و خواسته خود را به دست آورد، به آرزوى خود

[١] - كهف، آيه ١١٠