وَيُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَالَّذِينَ هُم بِآيَاتِنَا يُؤْمِنُونَ. الَّذِينَ يَتَّبِعُونَ الرَّسُولَ النَّبِيَّ الْأُمِّيَّ الَّذِي يَجِدُونَهُ مَكْتُوباً عِندَهُمْ فِي التَّورَاةِ وَالْإِنْجِيلِ يَأْمُرُهُم بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَاهُمْ عَنِ الْمُنْكَرِ وَيُحِلُّ لَهُمُ الطَّيِّبَاتِ وَيُحَرِّمُ عَلَيْهِمُ الْخَبَائِثَ وَيَضَعُ عَنْهُمْ إِصْرَهُمْ وَالْأَغْلَالَ الَّتِي كَانَتْ عَلَيْهِمْ فَالَّذِينَ آمَنُوا بِهِ وَعَزَّرُوهُ وَنَصَرُوهُ وَاتَّبَعُوا النُّورَ الَّذِي أُنْزِلَ مَعَهُ أُوْلئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ.[١] و آن را به زودى براى آنان كه پرهيزگارى مى‌ورزند و زكات مى‌دهند وكسانى كه به آيات ما ايمان دارند، مقرّر مى‌دارم همان كسانى كه از فرستاده پيام‌آورِ درس ناخوانده، پيروى مى‌كنند، همان كه (نام) او را نزد خويش در تورات و انجيل نوشته مى‌يابند؛ آنان را به نيكى فرمان مى‌دهد و از بدى باز مى‌دارد و چيزهاى پاكيزه را بر آنان حلال و چيزهاى ناپاك را بر آنان حرام مى‌گرداند و بار (تكليف) هاى گران و بندهايى را كه بر آنها (بسته) بود، از آنان برمى‌دارد؛ پس كسانى كه به او ايمان آورده و او را بزرگ داشته و بدو يارى رسانده‌اند و از نورى كه همراه وى فرو فرستاده شده است. پيروى كرده‌اند؛ رستگارند؛

چرا كه رحمت رحمانيّت، شامل و فراگير است. همه كاينات هستى- از صدر تا ذيل آن- تجلّى آن است. و به تعبير فلسفىِ آن «وجود منبسط» است كه ماهيّات امكانى را زير پوشش دارد. رحمت گسترده‌اى است كه حتّى خشم و غضب الهى را در برگرفته است:

«سَبَقَتْ رَحْمَتُهُ غَضبَهُ»، و دوزخ و عذاب آن را كه جلوه‌اى از آن است، شامل مى‌شود.

بى‌رشوت و بى‌منّت و بى‌استحقاق، همه موجودات: دنيا و آخرت، مؤمن و كافر، بهشت و دوزخ، پرتو آن است. بر خلاف رحمت رحميّت كه ويژه مؤمنان است. كافران و همه آن‌ها كه از راهِ عبوديّت بدور افتاده، كژراهه مى‌روند، در همين سرا زمينه‌هاى دريافت اين رحمت را از دست داده‌اند. از همين رو، در سراى پسين نيز، از آن نصيب و بهره‌اى ندارند:

[١] - همان، آيه ١٥٦- ١٥٧