عرشيان را ويژگى‌هاى شگفت و اوصافى غريب و حيرت‌انگيز است كه امام (ع) در اين نيايش بى‌آنكه به شرح ماهيّت و سرشت آنان بپردازد به پاره‌اى از آنها اشاره فرموده است:

١- مدام خدا را به پاكى مى‌ستايند بى‌آنكه سستى ورزند؛ يعنى برترين مراتب تعظيم را كه توحيد خداوند است، و براى غير او روا نيست، همچنان كه عبادت ويژه اوست، اظهار مى‌دارند: لايَفتُرُونَ مِنْ تَسْبِيحِكَ.

در قرآن كريم آمده است:

يُسَبِّحُونَ اللَّيْلَ وَالنَّهَارَ لَا يَفْتُرُونَ.[١] شب و روز خداى را به پاكى مى‌ستايند و سستى نمى‌ورزند.

وَنَحْنُ نُسَبِّحُ بِحَمْدِكَ.[٢] ما تو را به پاكى مى‌ستاييم.

وَ انَّا لَنَحْنُ المُسَبِّحونَ.[٣] و ماييم كه خداى را به پاكى مى‌ستاييم.

٢- همواره در تقديس اويند و او را پاك مى‌شمرند و نقايص مادى و طبيعى چون نيازمندى به زمان و مكان و مانند آن را، از ساحت قدس خداوند دور مى‌دانند؛ وَ لايَسْئَمُونَ مِنْ تَقْدِيسِكَ:

وَ نُقَدِّسُ لَكَ.[٤] ما تو را پاك مى‌داريم.

٣- در پرستش خداوند، هيچ گاه وانمى مانند و خستگى را به خود راه نمى‌دهند؛ وَ لايَسْتَحْسِرُونَ مِنْ عِبادَتِكَ. خداى تعالى فرمود:

وَ لَهُ مَنْ فِى السَّمواتِ وَ الْارْضِ وَ مَن عِنْدَهُ، لايَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبادَتِهِ وَ

[١] - انبياء، آيه ٢٠

[٢] - بقره، آيه ٣٠

[٣] - بحارالانوار، ج ٢٤، ص ٨٧

[٤] - بقره، آيه ٣٠