وَقَالَ الَّذِينَ فِي النَّارِ لِخَزَنَةِ جَهَنَّمَ ادْعُوا رَبَّكُمْ يُخَفِّفْ عَنَّا يَوْماً مِنَ الْعَذَابِ.[١] و آنان كه در آتش [دوزخ‌] اند به دوزخيان مى‌گويد: از پروردگارتان بخواهيد، يك روز، از عذاب ما را كاهش دهد.

در پاسخ اين خواسته آنان گفته مى‌شود:

قَالُوا أَوَلَمْ تَكُ تَأْتِيكُمْ رُسُلُكُم بِالْبَيِّنَاتِ قَالُوا بَلَى‌ قَالُوا فَادْعُوا وَمَا دُعَاءُ الْكَافِرِينَ إِلَّا فِي ضَلَالٍ.[٢] گويند: آيا پيامبرانِ‌تان با نشانه‌ها و برهان‌هاى روشن نمى‌آمدند؟ گويند: چرا. گويند: پس دعا كنيد و دعاى كافران جز در گمراهى و تباهى نيست.

وَلِلَّذِينَ كَفَرُوْا بِرَبِّهِمْ عَذَابُ جَهَنَّمَ وَبِئْسَ الْمَصِيرُ. إِذَا أُلْقُوا فِيهَا سَمِعُوا لَهَا شَهِيقاً وَهِيَ تَفُورُ. تَكَادُ تَمَيَّزُ مِنَ الْغَيْظِ كُلَّمَا أُلْقِيَ فِيهَا فَوْجٌ سَأَلَهُمْ خَزَنَتُهَا أَلَمْ يَأْتِكُمْ نَذِيرٌ. قَالُوا بَلَى‌ قَدْ جَاءَنَا نَذِيرٌ فَكَذَّبْنَا وَقُلْنَا مَا نَزَّلَ اللَّهُ مِن شَي‌ءٍ إِنْ أَنتُمْ إِلَّا فِي ضَلَالٍ كَبِيرٍ. وَقَالُوا لَوْ كُنَّا نَسْمَعُ أَوْ نَعْقِلُ مَا كُنَّا فِي أَصْحَابِ السَّعِيرِ.

فَاعْتَرَفُوا بِذَنبِهِمْ فَسُحْقاً لِأَصْحَابِ السَّعِيرِ.[٣] و كسانى را كه به پروردگارشان كافر شدند عذاب دوزخ است و بد بازگشتگاهى است چون در آن افكنده شوند در حالى كه مى‌جوشد- و آنها را فرومى برد- آوازى دلخراش مانند آواز خران از آن بشنوند؛ نزديك است كه از خشم پاره پاره شود. هرگاه گروهى- از دوزخيان- در آن افكنده شوند، نگهبانانش [به نكوهش و سرزنش‌] از آنها پرسند: مگر شما را بيم كننده‌اى نيامد؟ گويند: چرا، همانا

[١] - غافر، آيه ٤٩

[٢] - غافر، آيه ٥٠

[٣] - ملك، آيه ٦- ١١