اسرار خاموشان (شرح صحيفه سجاديه) - خلجي، محمد تقي - الصفحة ٢٠٤ - ساكنان حرم ستر و عفاف ملكوت

رنجى در اين راه دلتنگ و درمانده نمى‌شوند و از آستان قدس او روى برنمى‌تابند.

دو، هوس‌ها آنان را از تسبيح و ثناى خداوند باز نمى‌دارد؛ بلكه اساساً شهوت و هوس ندارند تا با وسوسه اشتهاى خويش، بيراهه روندو غضب نمى‌شناسند، تا خشم گيرند و از تماشاى جمال و جلال حق، چشم درپوشند.

سه، فراموشى كه ريشه در غفلت‌ها دارد آنها را از بزرگداشت و تجليل خداوند دور نمى‌سازد.

چهار، خاشعان چشم فروهِشته‌اى هستند كه زهره نگاه بر جمال او ندارند. حيران و هراسناك، سرها در پيش افكنده، فرمانبردار، اميدوار و بيمناك، فرورفته در درياى فكر و مست از باده ذكراند.

پنج، فرشتگانى كه جز يادكَردِ نعمت‌هاى خداوند، در سَرْ سودايى ندارند و در بارگاه كبريايى، فروتنانه به خدمت ايستاده‌اند.

شش، و چون به دوزخ نگرند كه دَمْ در گشاده و از خشم مى‌خروشد، و حال و روز دوزخيان و پايانه گناهِ‌شان را بينند بر خويش بلرزند و معترفانه زبان بگشايند: «سُبْحانَكَ ما عَبَدْناكَ حَقَّ عبادتِكْ».