وَالْمَلَكُ عَلَى‌ أَرْجَائِهَا وَيَحْمِلُ عَرْشَ رَبِّكَ فَوْقَهُمْ يَوْمَئِذٍ ثَمَانِيَةٌ.[١] فرشتگان بر كناره‌هاى آن (آسمان) مى‌باشند و در آن روز، عرش (اورنگ فرمانروايى) پروردگارت را هشت تن [فرشته‌] بر فراز سر مى‌برند.

از امام صادق (ع) نقل شده است كه فرمود:

حَمَلَةُ الْعرَشِ- وَالْعَرشُ الْعِلْمُ- ثَمانِيَةٌ مِنَّا وَ ارْبَعةٌ مِمَّنْ شاءَاللَّهُ.[٢] حاملان عرش- كه عرش همان علم است- هشت تن اند: چهار تن از ما، و چهار تن از ديگر كسان كه خدا خواسته است.

امام كاظم (ع) فرمود:

اذا كانَ يَوْمُ الْقِيامَةِ كانَ حَمَلَةُ الْعَرْش ثَمانِيةً: ارْبَعَةٌ مِن الْاوّلينَ، نوحُ و ابراهيمُ و موسى‌ و عيسى‌ وَ ارْبَعةٌ مِن الآخِرينُ: محمدٌ و علّىٌ و الحسنُ و الحسينُ.[٣] چون روز رستاخيز شود حاملان عرش هشت تن باشند: چهار تن از پيشينيان: نوح و ابراهيم و موسى و عيسى؛ و چهار تن از پسينيان:

محمد و على و حسن و حسين (ع).

على (ع) فرمود:

الَّذِينَ يَحْمِلُونَ الْعَرْشَ هُمْ الْعُلَماءُ الَّذِينَ حَمَلَهُمُ اللَّهُ عِلْمَهُ وَ لَيْسَ يَخْرُجُ عَنْ هذِهِ الْارْبَعَةِ شى‌ءٌ خَلَقَ اللَّهُ فِى مَلَكوُتِهِ الَّذِى اراهُ اللَّهُ اصفياءَهُ وَ اراهُ خَلِيلَهُ‌[٤] (ع) فَقالَ: «وَ كَذلِكَ نُرِى ابراهِيمَ مَلَكوُتَ السَّمواتِ وَ الْارْضِ وَ لِيَكُونَ مِنَ الْمُوقِنِينَ».[٥] آنان كه عرش را بر دوش مى‌كشند، عالمان اند كه خداوند علم خود را بر دوش آنان نهاده است و هيچ يك از چيزهايى كه در ملكوتش آفريده از اين چهار چيز[٦] بيرون‌

[١] - كافى، ج ١، ص ١٣٢

[٢] - حاقّه، آيه ١٧

[٣] - علم اليقين، ج ١، ص ٤١٨ به نقل از تفسير على بن ابراهيم، ص ٦٩٤

[٤] - كافى، ج ١، ص ١٣٠

[٥] - انعام، آيه ٧٥

[٦] - مقصود امام( ع) از چهار چيز، چهار نورى است كه خداوند عرش را از آنها آفريده است: نور سفيد، سرخ، سبز، زرد كه‌منشأ رنگهاى چهارگانه است. كافى، ج ١، ص ١٣٩