الَّلهُمَّ فَصَلِّ عَلَيْهِمْ وَ عَلَى الْمَلائِكَةِ الّذِينَ مِنْ دُونِهِمْ مِنْ سُكَّانِ سَمواتِكَ وَ اهْلِ الْامانَةِ عَلى رِسالاتِكَ وَ الَّذينَ لا تَدْخُلُهُمْ سَئْمَةٌ مِن دُؤُبٍ وَ لا اعْياءٌ مِن لُغُوبٍ وَ لا فَتُورٌ وَ لا تَشْغَلُهُمْ عَنْ تَسْبِيحِكَ الشَّهَواتُ وَ لا يَقْطَعُهُمْ عَنْ تَعْظِيمِكَ سَهْوُ الْغَفَلاتِ، الْخُشَّعُ الابْصارِ فَلا يَروُمُونَ النَّظَرَ الَيْكَ النَّواكِسُ الْاذْقانِ الَّذِينَ قَدْ طالَتْ رَغْبَتُهُمْ فيما لَدَيْكَ الْمُسْتَهْتَرُونَ بِذِكرٍ آلائِكَ وَ الْمُتَواضِعُونَ دوُنَ عَظَمَتِكَ وَ جَلالِ كِبْريائِكَ وَ الَّذِينَ يَقُولُونَ اذا نَظَرُوا الى‌ جَهَنَّمَ تَزْفِرُ عَلى‌ اهْلِ مَعْصِيتِكَ: سُبْحانَكَ ما عَبدناكَ حَقَّ عِبادَتِكَ. بارخدايا! بر همگى ايشان (حاملان عرش، اسرافيل، ميكائيل، جبرئيل و ...) درود فرست، و نيز بر فرشتگانى كه فروترِ آنان اند: چون ساكنان آسمان‌ها و امين رسالت‌هاى تو. و بر آنان كه [در ساحت ستايش تو] از هيچ كوششى خسته و از هيچ رنجى درمانده و ملول نمى‌گردند و هوس‌ها، آنان را از تسبيح و ثناى تو باز نمى‌دارد و فراموشى- كه ريشه در غفلت‌ها دارد-، آنها را از بزرگداشت تو جدا نمى‌سازد. همان خاشعان چشم فروهِشته‌اى كه زَهره نگاهِ بر جمالت را ندارند.

فرشتگانى كه سرها در پيش افكنده، آتشِ شوقشان به آن چه [از