ده كه (بندگانت را) به سوى تو فراخوانند، و در شمارِ راهنمايانى كه به سوى تو ره مى‌نمايند. بر سر راهِ تو نشينم كه بندگان تو را، از راه تو، باز داريم. و در حلقه خاصانى درآييم كه نزد تو، برگزيدگان‌اند: وَ مِنْ خاصّتِكَ الْخاصِيّنَ لَدَيَكْ. بار خدايا! توفيق را رفيق‌مان گردان، تا از كسانى باشيم كه درباره آنان گفته‌اى: وَمَن يُطِعِ اللَّهَ وَالرَّسُولَ فَأُولئِكَ مَعَ الَّذِينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِم مِنَ النَّبِيِّينَ وَالصِّدِّيقِينَ وَالشُّهَدَاءِ وَالصَّالِحِينَ وَحَسُنَ أُولئِكَ رَفِيقاً.[١] و آنان كه از خداوند و پيامبر فرمان برند، با كسانى كه خداوند به آنان نعمت داده است؛ از پيامبران و راستكرداران و شهيدان و شايستگان، خواهند بود؛ و آنان، همراهانى نيكويند. بار خدايا! ما را در فراتر بردن «كَلِمَةُ اللَّهِ» يارى فرما: وَكَلِمَةُ اللَّهِ هِيَ الْعُلْيَا،[٢] اى مهربان‌ترين مهربانان.

نكته‌ها

١. در روزگار و زمانه‌اى سخت و تلخ به سر مى‌بريم؛ روزگارى كه هدف اصلى از فراخوان به دين و تبليغ تعاليم آن، گم شده است. دريغا كه در اين روزگار با مناديان و مبلغانى روبرو هستيم كه فاقدِ شايستگى‌هاى دعوت به دين و فراخوانِ به تعاليم زندگى بخش آن‌اند. اگر چه عالمانِ شايسته و دلسوز و با اخلاص نيز، كم نيستند. گروهى نادان و گمراه و برخى غرض ورز، كه مدّعىِ دانايى در دين و نيز مهتدى به هدايت الهى، امّا با پشتواره‌هايى از جهالت و ضلالت و عقده‌هاى درونى، به جانِ دين خدا افتاده و در پناه آن سنگر گرفته و از آن استفاده ابزارى مى‌كنند و با تلاش‌هاى دشمنانه خود، براى وصول به اغراض دنيوى و خواهانى‌هاى نفس، از آن بهره مى‌جويند. وعده‌اى نادان متنسّك با استفاده از مطالب افواهى، اقوال، شنيده‌ها و گفته‌هاى بى‌اساس، و شايعاتِ كوچه و بازار، خواب‌ها و خواب ديدن‌ها و خواب نما شدن‌ها و خواندنى‌ها و گفتنى‌هاى سرگرم كنند و بعضاً خواب‌آور و عوام پسند، برگرفته از منابع معتبرى!! چون «صدر الواعظين» و «لسان الذاكرين» و سينه‌هاى صافِ عوام و نوشتارهاى ميرزابنويس‌هاى عوام‌تر، چهره روشن و

[١] - نساء، آيه ٦٩

[٢] - توبه، آيه ٤٠