بودند، و به محبت او دل سپرده و در دوستى‌اش به تجارتى پرسود و بى‌زيان اميد بسته بودند؛ و آنان كه عشيره‌ها و قبيله‌هاشان از ايشان بريدند، آن‌گاه كه به دستاويزِ مهرش چنگ زدند، و چون در سايه‌سارِ نزديكى به او و حمايتِ او آرميدند، خويشانِ‌شان پيوند نزديكى با آنها را گُسستند. بارخدايا! آنچه را كه براى تو و در راه تو از دست دادند، از نگاهِ لطف‌آميزِ خود دور مدار. و چون مردمان را به آيينِ تو تشويق مى‌كردند و با فرستاده تو آنان را به سوى تو فرا مى‌خواندند، از خرسندى خود، خشنودشان گردان و چون در راه تو، از فراخى زندگى و آسايش آن چشم پوشيده، به تنگناى معيشت تن در دادند، قدردان‌شان باش و بر ستمديده‌گان‌شان، كه در راهِ عزت و سربلندى آيين تو، بر تعدادشان افزودى، درود فرست.

٣. بارخدايا! پيروانِ اصحاب (تابعان)، را كه به نيكى (ايمان و خلوص و عمل صالح) ايشان را پيروى كردند، آن‌ها كه گويند: «اى پروردگار ما! ما و برادرانمان را، كه در ايمان از ما پيشى گرفته‌اند، بيامرز» پاداش نيكو ارزانى دار. آن‌ها كه طريقت اصحاب پيش گرفته، به راهِ ايشان مى‌روند، و به هنجار و منش آنان زندگى مى‌كنند و در پيروىِ آنان، به دانايى و بينادلى‌شان ترديد راه نيافته و در نشانه‌ها، كه بر نهاده‌اند و راهسپارى به مشعل‌هاى هدايت، كه افراشته‌اند، شك و دودلى آن‌ها را به بيراهه نبرده است. ياران و ياوران ايشان‌اند. به راه و آئين‌شان دل سپرده و به سيرت و رفتارشان راه يافته‌اند. و درباره آن يكدل و يك‌زبان‌اند. و ايشان را در آن چه از پيامبر آورده‌اند دروغگو نيانگاشتند.

٤. بارخدايا! از امروز تا روز رستاخيز، بر پيروانِ صحابيان، درود فرست، و بر همسران و فرزندان‌شان و هركس كه تو را، تا آن روز، اطاعت كند؛ درودى كه، به سبب آن، ايشان را از گناه و نافرمانى، بازدارى و در باغهاى فردوس، به زندگى‌شان فراخى بخشى، و از نيرنگ شيطان (ديو)، نگاهِ‌شان دارى، و بر هر كار نيكويى كه توفيق انجام آن را از تو مى‌طلبند، مددكار باشى، و از هر پيش‌آمد و رخدادِ ناگوارِ «شب و روز»، جز پيش‌آمدهاى بشارت‌بخش، حفظ فرمايى؛ و ايشان را، در پرتو درود و رحمت خويش، به راهى بدارى، كه چشم اميدشان تنها تو باشى و جز به نعمت‌هاى تو دل نبندند و از آن‌