فرمان تو، به اين كه وعده‌ات فرا رسيده است، فراز آيد، بر كرانه‌هاى آسمان‌ها به پرواز درآيند. و [درود فرست‌] بر گنجوران باران و فرشتگانى كه ابرها را به پيش مى‌رانند. و [درود فرست‌] بر فرشته‌اى كه چون ابرها را براند، خروش تُنْدَرها برخيزد، و چون ابرها با نواختن تازيانه هاشان به خروش آيند، از نهيب‌شان برق مرگ‌زا بدرخشد. و بر فرشتگانى كه همراهِ برف و تگرگ فرود آيند، و آنان كه به هنگام بارش باران قطره‌هاى آن را همراهى مى‌كنند. و بر فرشتگانى كه خزاين باد را نگهبان‌اند و بر آنهايى كه بر كوهساران گمارده‌اى تا از جاى نجنبند و بر فرشتگانى كه وزن آب‌ها و پيمايش بارانهاى سيل آسا و رگبارهاى تند و درهم تنيده را به آنان شناسانده‌اى.

حاملان رحمت‌

الرَّوحْ، فراخى، گشايش، راحت و آسودگى، مهربانى، بخشش، بادِ نرم و ملايم، نسيم، شادمانى.

الرُّوح، جان، روان، وحى، فرمان خدا، قرآن كلام خداوند، وَ عَلَى الرَّوحانيّين «به فتح راء»، به معناى نسيم و فراخى. فرشتگانى كه به فرمان خداوند نسيم رحمت و گشايش را مى‌وَزانند و مهر و بخشايش خدا را مى‌آورند. فرشتگانى كه بشارت آورند و حاملان رحمت:

وَلَقَدْ جَاءَتْ رُسُلُنَا إِبْرَاهِيمَ بِالْبُشْرَى‌ قَالُوا سَلَاماً قَالَ سَلَامٌ فَمَا لَبِثَ أَن جَاءَ بِعِجْلٍ حَنِيذٍ. فَلَمَّا رَأى‌ أَيْدِيَهُمْ لَا تَصِلُ إِلَيْهِ نَكِرَهُمْ وَأَوْجَسَ مِنْهُمْ خِيفَةً قَالُوا لَا تَخَفْ إِنَّا أُرْسِلْنَا إِلَى‌ قَوْمِ لُوطٍ. وَامْرَأَتُهُ قَائِمَةٌ فَضَحِكَتْ فَبَشَّرْنَاهَا بِإِسْحَاقَ وَمِن وَرَاءِ إِسْحَاقَ يَعْقُوبَ.[١] و به يقين فرشتگان ما براى ابراهيم مژده‌

[١] - هود، آيه ٦٩- ٧١