اسرار خاموشان (شرح صحيفه سجاديه) - خلجي، محمد تقي - الصفحة ٤٤٩ - اين همه خوشها زدريايىست ژرف
رسيد، گم شدهاش را يافت.
آنچه در اين فراز از دعا آمده است، در حقيقت، همانندِ بيشترِ فرازها، برگرفته از آموزههاى قرآنى است. خداى كريم فرمود:
وَمَا بِكُم مِّن نِّعْمَةٍ فَمِنَ اللَّهِ.[١] و هر نعمتى داريد، از خداوند است.
فَلَوْلَا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهُ لَكُنْتُمْ مِنَ الْخَاسِرِينَ.[٢] و اگر بخشش و بخشايش خداوند بر شما نبود، از زيانكاران مىبوديد.
تصور استقلالِ وجودى براى كاينات هستى، بدين خيال كه در ادامه هستىاش به برپا دارندهاى، نياز ندارد و مىتواند با نيروى نهفته در نهادِ نهاناش بقا و دوام خود را در گذرگاه هستى تضمين نمايد، به همان اندازه تصوّرى بىاساس است، كه دوام و بقا جريانِ برق در سيمها و لامپها، بىآن كه از منبع مولّد برق فيضى مداوم دريافت كنند. از مركز مولد برق به وسيله كابلها و سيمها نيرو توزيع مىشود، ظرف چند ثانيه ميليونها چراغ و نورافكن روشن مىشوند، هزارها بلندگو به صدا مىآيند، صدها ماشين ساكن در كارخانهها به كار مىافتند و كارگران در رشتههاى گوناگون فعاليت صنعتى خود را آغاز مىكنند، و جريان برق گويى حياتى در سراپاى وجود جامعه مىدمد و شور و غوغاى تمدن صنعتى، همه جا را فرا مىگيرد. روشن است كه تنها با روشن شدن چراغها و به صدا در آمدن بلندگوها و به كار افتادن ماشين، نياز ما آدميان از مركز نيرو تمام نمىشود؛ بلكه دوام و بقاى اين حالت و ادامه روشنى و فعاليت، وابسته به فيض مداوم و پىگير كارخانه برق است. به گونهاى كه اگر به مقدار يك ثانيه از منبع برق نيرو نرسد بىدرنگ همه ماشينها از حركت مىايستند، بلندگوها بىصدا و چراغها خاموش و دوباره تاريكى و ركود و خمود حاكم مىگردد، و گويى سكوت مرگبارى به همه جا سايه افكنده است. و اين ركود و خمودِ مرگبار، براى آن است كه ماشينها در كارخانهها و چراغها و ...
همچنان كه در اصلِ و حدوث حركت و روشنى، نيازمند فيض نيروى برق از منبع آن هستند، در بقا و دوام آن نيز، به فيض مداوم آن نيازمندند. كاينات هستى و همه
[١] - نحل، آيه ٥٣
[٢] - بقره، آيه ٦٤