ريخت. به جاى تاريكى نور، و به جاى شب روز، و به جاى ظلم عدل، و به جاى تعدى احسان، و به جاى خشونت نرمش و لطف، و به جاى غفلت بيدارى، و به جاى جهالت فرزانگى، و به جاى جهل علم را جاى گزين ساخت. فرياد جبّاران را در هم شكست و بانگ يگانگى خانواده بشرى را در داد. فريادى بود كه در جهان باقى ماند، دل‌هاى رميده را جمع كرد، و سردىِ نوميدى را از آن‌ها گرفت و آتش اميد را در دل‌ها بر افروخت. مردم خود پرست را خداپرست كرد، شهوت و كينه را از يادشان برد، و به آن‌ها درس محبت و فداكارى آموخت. خِرَدها را از اسارت و انديشه‌ها را از ضلالت رهايى داد و به راهِ خدا آورد. مردم را از آن گرفتارى‌ها و سختى‌ها و ستم‌ها و پريشانى‌ها نجات داد و آزاد كرد و راحت ساخت. صلوات و بركات و درودهاى خداوند بر محمد و خاندان محمد كه خداوند آن‌ها را نور هدايت و درفش سعادت و پيشواى حقيقت گردانيد. اين فرياد مقدس، هم اكنون، از قرآن زنده محمد و از قلب جهان و از حلقوم صدها ميليون؛ بلكه بيش‌تر از ميليارد فرزندان معنوى و روحانى محمد (مسلمانان جهان) بلند است، اين فرياست كه در همه وقت، به ويژه در هنگام نمازها به گوش مى‌رسد و دل‌هاى غفلت زده را، مى‌لرزاند و آگاه مى‌سازد و به آن‌ها مى‌گويد: اى خويشتن از دست داده واى بيگانه از خويشتن‌ها، واى در پى هوى افتاده‌ها! خدا بزرگست، خدا بزرگتر است از انديشه‌ها و آرزوهاى شما، از هدف‌هاو مقصدهاى شما: «وَلَذِكْرُ اللَّهِ أَكْبَرُ»[١] «به راستى ياد كرد خداوند، از هر چيز بزرگ‌تر است». از خدا بترسيد و به او اميدوار باشيد. اين همه فكر و سخن، سعى و عمل، مال و قدرتِ خود را در راه شر و فساد به كار مبريد. در راهى بينديشيد و سخن گوئيد و گام نهيد و مال خرج كنيد كه از آن خير و صلاح بزايد تا بر سعادت شما و قوم شما تمام شود وگرنه ريشه شما و جامعه شما بركنده خواهد شد. و بنيادتان بر باد خواهد رفت:

يَاأَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ حَقَّ تُقَاتِهِ وَلَا تَمُوتُنَّ إِلَّا وَأَنْتُم مُسْلِمُونَ.

وَاعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِيعاً وَلَا تَفَرَّقُوا وَاذْكُرُوا نِعْمَةَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ كُنْتُمْ‌

[١] - عنكبوت، آيه ٤٥