انْشَأَهُمْ عَلى صُوَرٍ مُختلِفاتٍ وَ اقْدارٍ مُتَفاوِتاتٍ اوُلى‌ اجْنِحَةٍ، تُسَبِّحُ جَلالَ عِزَّتِه، لايَنْتَحِلوُنَ ما ظَهَرَ فِى الْخَلْقِ مِنْ صُنْعِهِ، وَ لايَدَّعوُنَ انَّهُمْ يَخْلُقُونَ شَيئاً مَعَهُ مِمَّا انْفَرَدَ بِهِ «بَلْ عِبادٌ مَكْرَموُنَ، لايَسْبِقُونَهُ بِالْقَوْلِ وَ هُمْ بِامْرِهِ يَعْمَلوُنَ» جَعَلُهُمْ فِيما هُنالِكَ اهْلَ الْامانَةِ عَلى وَحْيِهِ وَ حَمَّلَهُمْ الَى الْمُرْسَلينَ وَدائِعَ امْرِهِ وَ نَهْيِهِ، وَ عَصَمَهَمْ مِنْ رَيْبِ الْشُّبُهاتِ، فَما مِنْهُمْ زائِغٌ عَنْ سَبِيلِ مَرْضاتِهِ وَ امَدَّهُمْ بفوائِدِ الْمَعُونَةِ، وَاشْعَرَ قُلوُبَهُم تَواضُعَ اخباتِ الْسَّكِينةِ، وَ فَتَحَ لَهُمْ ابْواباً ذُلُلًا الى تَماجِيدِهِ، وَ نَصَبَ لَهُمْ مَناراً واضِحَةً عَلى اعْلامِ تَوْحيدِهِ، لَمْ تُثْقِلْهُمْ موُصِراتُ الآثامِ، وَ لَمْ تَرْتَحِلْهُمْ عُقَبُ اللَّيالِى وَالْايَّامِ، وَ لَمْ تَرْمِ الشُكُوكُ بِنَوازِعِها عَزِيمَةَ إِيمانِهِمْ، وَ لَمْ تَعْتَرِكِ الْظُّنُونُ عَلى مَعاقِدِ يَقِينِهِمْ، وَلا قَدَحَتْ قادِحَةُ الْاحَنِ فِيما بَيْنَهُمْ، وَ لاسَلَبَتْهُمُ الْحَيْرَةُ ما لاقَ مِنْ مَعْرِفَتِهِ بِضَمائِرِهِمْ، وَ ما سَكَنَ مِنْ عَظَمَتِهِ وَ هَيْبَةِ جَلالَتِهِ فِى أثْناءِ صُدُورِهِمْ، وَ لَمْ تَطْمَعْ فِيهِمُ الْوَساوِسٌ فَتَقْتَرِعَ بِرَيْنِها عَلى فِكْرِهِمْ.[١] ملائكه را خداى پاك به صورت‌ها و اندازه‌هاى گوناگون پديد آورد. بال و پرى دارند و تسبيح‌گويان شكوه و عزّت حقّ را مى‌ستايند. آنان هيچيك از آفريدگان خداى تعالى را به خود نمى‌بندند و مدّعى چيزى كه تنها خدا توان آفريدنش را دارد نخواهند بود. «بندگانى بزرگوارند كه در سخن [و كارى‌] بر او پيشى نگيرند و به فرمان او كار مى‌كنند». خداوند فرشتگان را در آن عالم، امين وحى خويش گردانيد و ودايع امر و نهى خود را بر دوش آنها نهاد تا به پيامبرانش برسانند. فرشتگان را از آلايش اشتباه و شبهات دور نگاه داشت. و از ايشان كسى نيست كه بخواهد برخلاف خشنودى خدا كارى كند. آنان را يارى نمود و تواضع و فروتنى قلوبِ‌شان را با آرامش قرين ساخت. ابواب (درهاى) آسان حمد و سپاس خود بر آن گشود و بر ايشان نشانه‌هاى روشن بر پاى داشت كه راه توحيد وى را بيابند و بار گناهان آنان را سنگينى نكند

[١] - نهج‌البلاغه، خطبه ٩١