عذاب را بچشيد. و امّا آنان كه سپيد رويند، در (بهشت) بخشايش خداوند به سر مى‌برند، آنان در آن جاودانند. اين‌ها، آيات خداوند است كه بر تو، به راستى (و درستى) فرا مى‌خوانيم و خداوند، ستمى براى جهانيان نمى‌خواهد. و آن‌چه در آسمان‌ها و آن‌چه در زمين است، از آنِ خداوند است و كارها به سوى خداوند باز گردانده مى‌شود. شما بهترين گروهى بوده‌ايد كه (به عنوان نمونه) براى مردم، پديد آورده‌اند؛ كه به كار پسنديده فرمان مى‌دهيد و از (كار) ناپسند باز مى‌داريد، و به خداوند ايمان داريد؛ و اهل كتاب اگر ايمان مى‌آوردند براى آنان بهتر بود؛ برخى از آن‌ها مومن امّا بسيارى از آنان، نافرمانند.

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اسْتَجِيبُوا للَّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاكُمْ لِمَا يُحْيِيكُمْ.[١] اى مومنان! (فريادِ) خداوند و پيامبر را هرگاه شما را به چيزى فرا خوانند كه به شما زندگى مى‌بخشد، اجابت كنيد.

إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَالْإِحْسَانِ وَإِيتَاءِ ذِي الْقُرْبَى‌ وَيَنْهَى‌ عَنِ الْفَحْشَاءِ وَالْمُنكَرِ وَالْبَغْيِ يَعِظُكُمْ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ.[٢] به راستى خداوند به دادگرى و نيكى كردن و اداى (حقّ) خويشاوند، فرمان مى‌دهد و از كارهاى زشت و ناپسند و افزونجويى (يا ستم)، باز مى‌دارد؛ به شما اندرز مى‌دهد باشد كه شما پندگيريد.

وَقَضَى‌ رَبُّكَ أَلَّا تَعْبُدُوا إِلَّا إِيَّاهُ وَبِالْوَالِدَيْنِ إِحْسَاناً إِمَّا يَبْلُغَنَّ عِندَكَ الْكِبَرَ أَحَدُهُمَا أَوْ كِلَاهُمَا فَلَا تَقُل لَهُمَا أُفٍّ وَلَا تَنْهَرْهُمَا وَقُل لَهُمَا قَوْلًا كَرِيماً.

وَاخْفِضْ لَهُمَا جَنَاحَ الذُّلِّ مِنَ الرَّحْمَةِ وَقُل رَّبِّ ارْحَمْهُمَا كَمَا رَبَّيَانِي صَغِيراً.

رَبُّكُمْ أَعْلَمُ بِمَا فِي نُفُوسِكُمْ إِن تَكُونُوا صَالِحِينَ فَإِنَّهُ كَانَ لِلْأَوَّابِينَ غَفُوراً. وَآتِ ذَا الْقُرْبَى‌ حَقَّهُ وَالْمِسْكِينَ وَابْنَ السَّبِيلِ وَلَا تُبَذِّرْ تَبْذِيراً. إِنَّ الْمُبَذِّرِينَ كَانُوا إِخْوَانَ الشَّيَاطِينِ وَكَانَ الشَّيْطَانُ لِرَبِّهِ كَفُوراً. وَإِمَّا تُعْرِضَنَّ عَنْهُمُ ابْتِغَاءَ رَحْمَةٍ

[١] - انفال، آيه ٢٤

[٢] - نحل، آيه ٩٠