آنچه مهم است اين كه اين عامل، تك‌عنصرى نيست؛ بلكه بايد به صورت يك بسته به آن نگريست. رزق يا نيازهاى مادى انسان، ابعاد مختلفى دارد كه هر كدام از آنها به عنصر خاص خود نياز دارد. در ادامه، اين مسائل را طرح و در باره هر كدام، عامل مزاحم و عامل صحيح آن را بيان خواهيم كرد.

يك. بازشناسى روزى مؤثّر

نخستين پرسشى كه در باره روزى مطرح است و اتفاقاً پرسشى پايه‌اى است، اين است كه وقتى صحبت از روزى مى‌شود، مراد چيست؟ و «روزى مؤثّر» در زندگى كدام است؟ تعريف روزى مورد قبول دين كدام است و چه مؤلّفه‌ها و ويژگى‌هايى دارد؟ اين بحث از آن جهت مهم است كه بدانيم انسان به عنوان يك موجود، با چه ميزان از روزى، نيازهاى مادى‌اش برطرف مى‌گردد و با چه روزى‌اى مى‌تواند به احساس رضامندى دست يابد؟ اين مطالب را به عنوان واقعيت‌هاى زندگى بايد به دست آورد تا در مرحله بعد، انسان، خود را با آنها تنظيم كند. در ادامه، دو وجه درست و نادرست اين مسئله را بيان خواهيم كرد.

تصوّر غلط: روزى فراوان‌

معمولًا انسان‌ها در حوزه روزى به دنبال روزى فراوان‌اند و فراوانى را نيز با مقياس خواسته‌هاى سيرى‌ناپذير و فزاينده خود طلب مى‌كنند و هر آنچه را كه غير از آن باشد، نمى‌پذيرند و از آن دچار فشار روانى مى‌شوند. اين وضعيت، با تقدير الهى ناسازگار است و موجبات نارضايتى از آن را فراهم مى‌آورد. تصوّر اين افراد، آن است كه خوش‌بختى در داشتن «روزى فراوان با مقياس خواسته‌هاى من» است و روزى كم، عامل بدبختى و ناشادكامى است.

تصوّر صحيح: روزى كافى‌

نخستين گامْ اين است كه معناى روزى مناسب براى انسان، آن گونه كه هست، شناخته شود. اين كه انسان بداند اقسام روزى چيست و كدام روزى، موجب خوش‌بختى انسان مى‌شود، نقش مهمى در اصلاح باورها و تنظيم خود با قوانين زندگى دارد. بر اساس اطلاعات پيش‌گفته، نتيجه اين آگاهى، آن است كه انسان، ويژگى مهم روزى را «كفاف» دانسته و روزى بسنده را بهترين نوع روزى مى‌داند. اين ديدگاه پايه‌اى براى ديگر مباحث خواهد بود كه در عوامل بعدى بدان‌ها خواهيم پرداخت.

در روايات مربوط به اين موضوع، سه مفهوم وجود دارند كه فهم و تحليل آنها مى‌تواند ديدگاه دين در اين باره را روشن سازد و به آن پرسش‌ها پاسخ دهد و عامل مزاحم را از بين ببرد. اين سه‌