الگوى اسلامى شادكامى با رويكرد روان شناسى مثبت گرا - پسنديده، عباس - الصفحة ٢٢٠ - نماز خواندن

، ثُمَ اجثُ عَلى رُكبَتَيك فَاصرُخ إلَى اللَّهِ وسَلهُ الجَنَّةَ وتَعَوَّذ بِاللَّهِ مِن شَرِّ الَّذى تَخافُهُ وإياك أن يسمَعَ اللَّهُ مِنك كلِمَةَ بَغى وإن أعجَبَتك نَفسُك وعَشيرَتُك.[٧٩٥]

در خانه‌ات محلّى براى نماز قرار ده. پس هر گاه از چيزى هراسيدى، دو قطعه لباس از خشن‌ترين لباس‌هايت را بپوش و با آنها نماز بخوان. سپس بنشين و به سوى خدا ناله كن و بهشت را از او بخواه و از شرّ آن چيزى كه از آن مى‌ترسى، به خدا پناه ببر و بپرهيز از اين كه خداوند، كلمه جفايى از تو بشنود (نفرين نكن)، هر چند، آن كلمه براى تو و خانواده‌ات خوشايند باشد.

در دستور ديگرى، امام رضا (ع) مى‌فرمايد:

إذا حَزَنَكَ أمرٌ شديدٌ، فَصَلِّ رَكعَتينِ، تَقرَأُ فى إحداهُما الفاتِحَةَ وآيَة الكُرسِىّ، وفى الثّانِيَةِ الحَمدَ و (إنّا أنزلناه فى ليلة القدر)، ثُمَّ خُذِ المُصحَفَ وارفَعهُ فَوقَ رأسِكَ وقل: «اللّهمّ بحقّ مَن أرسَلتُه إلى خَلقِكَ، وبِحَقِّ كُلِّ آيَةٍ فيه، وبِحَقِّ كُلِّ مَن مَدَحتَهُ فيه عَليك، وبِحَقِّكَ عَلَيهِ ولا نَعرِفُ أحَداً أعرَفَ بِحَقِّكَ مِنكَ، يا سَيّدى يا اللّهُ- عَشرَ مَرّاتٍ- بحقِّ مُحَمَّدٍ- عَشرا- بِحقِّ عَلِىّ- عَشراً- بِحقّ فاطِمَةَ- عَشراً- بِحقِّ إمامٍ بَعدَهُ»، كُلِّ إمامٍ تَعُدُّهُ- عَشراً- حتّى تنتَهِىَ إلَى إمامِ حَقٍّ الّذى هُوَ إمامُ زَمانِكَ، فَإنَّكَ لا تَقومُ مِن مَقامِكَ حَتّى يَقضِىَ اللهُ حاجَتَكَ.[٧٩٦]

هر گاه مشكل سختى تو را ناراحت ساخت، دو ركعت نماز بگزار كه در ركعت نخست، سوره فاتحه و آيةالكرسى و در ركعت دوم، سوره فاتحه و قدر را بخوانى. سپس قرآن را بردار و بالاى سر خود ببر و بگو: «خدايا! به حقّ كسى كه به سوى آفريدگانت فرستادى، و به حقّ تمام آيه‌هايى كه در آن است، و به حقّى كه هر كس كه او را در آن ستايش كردى بر تو دارد و به حقّى كه تو بر آنان دارى و ما كسى را نمى‌شناسيم كه از خودت نسبت به حقّت آشناتر باشد، اى آقاى من! اى خدا!- ده مرتبه- به حقّ محمّد!- ده مرتبه- به حقّ على!- ده مرتبه- به حقّ فاطمه!- ده مرتبه- به حقّ ...» هر امام را ده مرتبه مى‌شمارى تا به امام زمان خودت برسد؛ پس به درستى كه پيش از آن كه از جاى خود برخيزى، خدا حاجت تو را برآورده سازد.

در اين ميان، نماز شب، جايگاه ويژه خود را دارد. امام صادق (ع) از نماز شب به عنوان يكى از عواملى كه نگرانى و اندوه را از بين مى‌بَرَد، ياد كرده است.[٧٩٧] پيامبر خدا (ص) در باره نيمه شب- كه‌

[٧٩٥]. الكافى، ج ٣، ص ٤٨٠.

[٧٩٦] مكارم الأخلاق، ج ٢، ص ١١٢، ح ٢٣١٢؛ بحار الأنوار، ج ٩١، ص ٣٥٣، ح ١٤.

[٧٩٧]. امام الصادق( ع): صَلاةُ اللّيل تُحَسّنُ الوَجهَ، وتُحَسِّنُ الخُلُقِ، وتُطَيّبُ الرّيحَ، وتُدِرُّ الرِزقَ، وتَقضِى الدَّينَ، وتَذهَبُ بِالهَمِّ، وتَجلو البَصَرَ( ثواب الأعمال، ص ٦٥، ح ٨؛ الدعوات، ص ٧٧، ح ١٨٤؛ بحار الأنوار، ج ٦٢، ص ٢٦٨، ح ٥٠).