نكته پايانى اين كه سليگمن و همكارانش چند مداخله را با هم تركيب كرده‌اند و به عنوان يك بسته آموزشى ارائه داده‌اند. اين مداخله‌ها عبارت اند از: سپاس‌گزارى، نعمت‌شمارى، تصوّر خود در بهترين حالت ممكن، و استفاده از توانمندى‌هاى ذاتى. به نظر مى‌رسد كه در اين بسته، سعى كرده‌اند از كارايى همه اين مداخله‌ها استفاده نمايند.

پنج. نظريه شادكامى پايدار

پُراستفاده‌ترين و مُتقن‌ترين نظريه در بين نظريه‌هاى جديد در باره شادكامى، نظريه «شادكامى پايدار»[٢١٨٤] سونيا لوبوميرسكى است.[٢١٨٥] بر اساس بررسى‌هاى براتى در الگوى شادكامى پايدار لوبوميرسكى، عوامل تعيين‌كننده سطح شادكامى يا عوامل علّى مؤثّر بر شادكامى افراد، به سه دسته، طبقه‌بندى مى‌شوند[٢١٨٦] كه در ادامه، آنها را بيان خواهيم كرد.

يكم. عوامل وضعى يا عوامل تثبيت شده:[٢١٨٧] عوامل وضعى شادكامى، امور ثابت ژنتيكى‌اى هستند كه سبب مى‌شوند تا بعضى از افراد، شادمان‌تر از ديگران به دنيا بيايند. بر اساس مطالعات انجام شده، اين عوامل، بيشترين سهم (پنجاه درصد) را در تعيين شادكامى افراد به خود اختصاص داده‌اند.

دوم. عوامل مرتبط با شرايط زندگى:[٢١٨٨] شرايط محيطى، به عوامل جمعيت‌شناختى‌[٢١٨٩] همچون: سن، وضعيت تأهّل/ تجرّد، وضعيت شغلى، سطح درآمد فرد و همچنين به عوامل جغرافيايى و متغيرهاى زمينه‌اى (بافتى) نظير خانه و منطقه محلّ سكونت، نحوه پر كردن اوقات فراغت و دارايى‌ها و مايملك فرد اطلاق مى‌شوند كه همگى در يك چيز مشترك اند و آن اين كه تقريباً ايستا و ثابت اند. بر اساس اين نظريه، افراد خيلى سريع با تغييرات محيطى مثبت، به دليل ويژگى ثابتى كه دارند، سازگار مى‌شوند.[٢١٩٠] براى نمونه، اگر چه هر كسى بعد از افزايش دست‌مزد، پول بادآورده، يا بُرد در قمار، احساس خوش‌حالى بيشترى مى‌كند، ولى به زودى به آن عادت مى‌كند و تأثير آن به سرعت از بين مى‌رود. سازگارى سريع با افزايش دست‌مزد، به اين معناست كه اين روش، فقط زمانى مؤثّر است كه مرتّب انجام شود كه در آن صورت، بسيار هزينه‌بر

[٢١٨٤].sustainable happiness .

[٢١٨٥]. شلدون و لوبوميرسكى، ٢٠٠٤؛ به نقل از براتى، ١٣٨٨.

[٢١٨٦]. براتى، ١٣٨٨، ص ٦٠.

[٢١٨٧].set point .

[٢١٨٨].life circumstances .

[٢١٨٩].demographic variables .

[٢١٩٠]. شلدون و لوبوميرسكى، ٢٠٠٤؛ به نقل از براتى، ١٣٨٨.