الگوى اسلامى شادكامى با رويكرد روان شناسى مثبت گرا - پسنديده، عباس - الصفحة ٤٥٠ - زيان هاى دنيوى

از ديگر آثار گناه، بى‌آبرويى است. تا كسى ذرّه‌اى خير در او باشد، خداوند آبروى او را نمى‌بَرَد.[١٦١٢] امّا گناه سبب مى‌شود كه آرام آرام، ستّاريت خداوند متعال، كنار رود. پيامبر خدا (ص) در اين باره مى‌فرمايد:

لِلمؤمنِ اثنانِ وسَبعونَ ستراً، فإذا أذنَبَ ذنباً انهَتَك عَنهُ سِترٌ، فإن تابَ رَدَّهُ اللّه إلَيهِ وسَبعةً مَعهُ.[١٦١٣]

مؤمن در پوششِ هفتاد و دو پرده است و چون گناهى انجام دهد، يك پرده دريده مى‌شود و اگر توبه كرد، خداوند، آن پرده را با هفت پرده ديگر به او باز مى‌گرداند.

اميرمؤمنان (ع) با توضيح بيشتر، ابعاد اين مسئله را روشن نموده است. ايشان مى‌فرمايد:

ما مِن عَبدٍ إلّا وَعَلَيهِ أربَعونَ جُنَّةً حَتّى يَعمَلَ أربَعينَ كَبيرَةً فإذا عَمِلَ أربَعينَ كَبيرَةً انكَشَفَت عَنهُ الجُنَنُ فَيوحَى اللهُ إلَيهِم أنِ استُرُوا عَبدِى بأجنِحَتِكُم فَتَستُرُهُ المَلائِكَةُ بِأجنِحَتِها، قالَ: فَما يَدَعُ شَيئاً مِنَ القَبيح إلّا قارَفَهُ حَتّى يَمتَدِحَ إلَى النّاسِ بِفِعلِهِ القَبيحِ، فَيَقولُ المَلائِكَةُ: يا رَبّ هَذا عَبدُكَ ما يَدَعُ شَيئاً إلّا رَكِبَهُ وإنّا لَنَستَحيِى مِمّا يَصنَعُ، فَيوحِىَ اللهُ عزّ وجلّ إلَيهِم أنِ ارفَعُوا أجنِحَتَكُم عَنهُ فَإذا فُعِلَ ذَلِكَ أخَذَ فى بُغضِنا أهلَ البَيتِ فَعِندَ ذَلِكَ يَنهَتِكُ سِترُهُ فِى السَّماءِ وسِترُهُ فِى الأرضِ، فَيَقولُ المَلائِكَةُ: يا رَبِّ هذا عَبدُكَ قَد بَقِىَ مَهتوكَ السّترِ فَيوحِى اللهُ عزّ وجلّ إلَيهِم: لَو كانَت للهِ فِيهِ حاجَةٌ ما أمَرَكُم أن تَرفَعُوا أجنِحَتَكُم عَنهُ.[١٦١٤]

هيچ بنده‌اى نيست، مگر اين كه براى او چهل پرده كشيده شده است، تا اين كه چهل گناه كبيره مرتكب شود. و چون چهل كبيره مرتكب شود، پرده‌ها از او برداشته مى‌شود. پس خداوند به آن [فرشته‌] ها وحى مى‌فرمايد كه بنده‌ام را با بال‌هاى خود بپوشانيد و فرشتگان با بال‌هايشان او را مى‌پوشانند. سپس هيچ كار زشتى نيست، مگر اين كه آن را انجام دهد، تا جايى كه به واسطه كردار زشت خود، بر مردم فخر مى‌فروشد. آن گاه فرشتگان مى‌گويند: پروردگارا، اين بنده تو هر كار زشتى را مرتكب مى‌شود و ما از آنچه او مى‌كند، خجالت مى‌كشيم. پس خداوند عز و جل به آنها وحى مى‌فرمايد كه بال‌هاى خود را از روى او برداريد و چون كارش بدين جا كشيد، دشمنى با ما اهل بيت را در پيش گيرد و در اين هنگام است كه پرده او در آسمان و زمين دريده مى‌شود و فرشتگان مى‌گويند: پروردگارا! اين بنده تو بى‌پرده شده است. خداوند عز و جل به آنان وحى مى‌فرمايد كه: «اگر خدا به او نيازى [و توجّهى‌] داشت، به شما دستور نمى‌داد كه بال‌هاى خود را از او برداريد».

[١٦١٢]. پيامبر خدا( ص): إنَّ اللهَ لا يَهتِكُ سِترَ عَبدٍ فيهِ مِثقالُ ذَرَّةٍ مِن خَيرٍ( الفردوس، ج ١، ص ١٦٦، ح ٦١٧).

[١٦١٣]. النوادر، راوندى، ص ٩٧، ح ٤٩.

[١٦١٤]. الكافى، ج ٢، ص ٢٧٩، ح ٩. نيز، ر. ك: علل الشرائع، ص ٥٣٢، ح ١؛ الاختصاص، ص ٢٢٠.