آئين كيفرى اسلام - ترابى شهرضايى، اكبر - الصفحة ٥٠٦

بگذارد؛ وگرنه اگر به اين حدّ از شعور نرسيده باشد، تأديب لغو خواهد بود. در شير چنين حيوانى فقط حرمت شرب مطرح است، نه اين كه نجس شود.

در مورد مجنون نيز همين تفصيل جريان دارد. اگر كسى بر وطى بهيمه اكراه شده باشد، او نيز تعزير ندارد.

در وطى به شبهه دو نوع تصوّر مى‌شود:

١- اشتباه حكمى: مسلمانى از حكم وطى بهيمه اطّلاع ندارد؛ خيال مى‌كند حرمتى براى آن جعل نشده است؛ احتمال حرمت هم نمى‌دهد تا برود سؤال كند. بر چنين فاعلى تعزير نيست.

٢- اگر شبهه‌ى موضوعى‌ نيز داشته باشد، مانند اين كه خيال مى‌كند آن حيوان انسانى است كه وطى او براى اين فرد جايز است. در اين صورت نيز تعزيرى در كار نيست؛ زيرا، حدّ و تعزير مخصوص فعلى است كه فاعلش با قصد و توجّه مرتكب آن گردد. بنابراين، در باب زنا، موارد وطى به شبهه را ملحق به وطى حلال مى‌دانند و آثار وطى حلال بر آن مى‌كند؛ و فرزندى كه از آن وطى به وجود آيد، حلال‌زاده مى‌دانند.