آئين كيفرى اسلام - ترابى شهرضايى، اكبر - الصفحة ٥٣١

ولو علمت بما يفعله ما أكلت معه. فقال السائل: فبيّن لي يابن رسول اللَّه من كتاب اللَّه فيه.

فقال: قول اللَّه: فَمَنِ ابْتَغَى‌ وَرَآءَ ذَ لِكَ فَأُوْللِكَ هُمُ الْعَادُونَ‌ وهو ممّا وراء ذلك.

فقال الرّجل: أيّما أكبر؟ الزّنا أو هي؟ فقال: هو ذنب عظيم، قد قال القائل:

بعض الذنب أهون من بعض، والذّنوب كلّها عظيم عند اللَّه لأنّها معاصي، وأنّ اللَّه لا يحبّ من العباد العصيان، وقد نهانا اللَّه عن ذلك لأنّها من عمل الشّيطان، وقد قال: لَّا تَعْبُدُواْ الشَّيْطنَ‌، إِنَّ الشَّيْطنَ لَكُمْ عَدُوٌّ فَاتَّخِذُوهُ عَدُوًّا إِنَّمَا يَدْعُواْ حِزْبَهُ‌و لِيَكُونُواْ مِنْ أَصْحبِ السَّعِيرِ. [١]

فقه الحديث: اين روايت را صاحب وسائل رحمه الله به‌طور مستقيم از نوادر احمد بن محمّد بن عيسى كه از اصول اربعمأة است، نقل مى‌كند.

محمّد بن عيسى مى‌گويد: مردى از امام صادق عليه السلام از حكم استمنا پرسيد. امام عليه السلام فرمود: گناه بزرگى است- بر گناه كبيره منطبق است- خداوند در كتابش از آن نهى كرده است. فاعلش مانند كسى است كه با خودش وطى كند.

- (در جواهر: «لو علمت بمن يفعله ما أكلت معه» [٢] دو فعل «علمتُ» و «أكلتُ» را به صيغه‌ى متكلّم وحده و مخاطب مى‌توان خواند)- اگر خبردار شوم (شوى) كسى استمنا مى‌كند، هيچ وقت حاضر نمى‌شوم (نمى‌شوى) با او هم غذا گردم (گردى)،- (زيرا، غالباً با دست استمنا مى‌كنند؛ و از طرفى دست، وسيله‌ى غذا خوردن است)- سائل پرسيد: در كجاى قرآن، از اين عمل نهى شده است؟

امام عليه السلام فرمود: گفتار خداوند كه فرمود: هر كسى غير از آن موارد را بجويد متجاوز است؛ و استمنا از مصاديق‌ وَراءَ ذلِكَ‌ مى‌باشد.

سائل پرسيد: گناه زنا بزرگ‌تر است يا گناه استمنا؟- (اين سؤال بيانگر آن است كه‌

[١]. وسائل الشيعة، ج ١٨، ص ٥٧٥، باب ٣ از ابواب نكاح البهائم، ح ٤.

[٢]. جواهر الكلام، ج ٤١، ص ٦٤٨.