آئين كيفرى اسلام - ترابى شهرضايى، اكبر - الصفحة ٣١٤ - صورت اوّل استهلاك مال مسروقه به بلعيدن

[حكم ابتلاع النصاب داخل الحرز]

[مسألة ٨- لو ابتلع النصاب داخل الحرز، فإن استهلك في الجوف كالطعام لم يقطع، وإن لم يستهلك لكن تعذّر إخراجه فلاقطع ولا سرقة، ولو لم يعتذّر إخراجه من الجوف ولو بالنظر إلى عادته فخرج وهو في جوفه ففي القطع وعدمه وجهان، أشبهها القطع إذا كان البلع للسرقة بهذا النحو وإلّا فلا قطع.]

حكم صورت‌هاى بلعيدن مال مسروقه‌

اگر سارق داخل حرز شد و مال مسروقه را كه به اندازه‌ى نصاب بود بلعيد، سه صورت متصوّر است:

١- مال مسروقه غذايى بود كه در اثر بلعيدن و ورود به شكم مستهلك مى‌شود؛ در اين صورت قطعى نيست.

٢- مال مسروقه مستهلك نشده، امّا بيرون آوردنش متعذّر و غيرممكن است؛ مانند بلعيدن مرواريد يا غير آن كه فقط از راه جرّاحى امكان خارج شدن آن است. در اين صورت، سرقت به شمار نمى‌آيد، لذا حدّ قطع ندارد.

٣- اگر اخراج مال مسروقه متعذّر نيست و شخص به قى‌ء كردن و بيرون آوردنش عادت دارد، اگر در اين حال از حرز خارج شود، اشبه به قواعد در صورتى كه بلعيدن به خاطر سرقت بوده، ثبوت قطع است؛ وگرنه قطع واجب نيست.

صورت اوّل: استهلاك مال مسروقه به بلعيدن‌

سارقى گرسنه وارد منزلى شد، غذاهاى چرب و لذيذى در آن‌جا بود، به اندازه‌ى نصاب از آن‌ها تناول كرد، از نظر عرف اين غذا تلف شده است، و گويا چيزى نبوده است. لذا اگر دزد با اين حالت از خانه خارج گردد، مالى را از حرز بيرون نبرده است تا حدّ ثابت شود؛ چرا كه غذاى خورده شده ماليّتى ندارد.