آئين كيفرى اسلام - ترابى شهرضايى، اكبر - الصفحة ١٨ - بررسى روايات سرقت كودك
حدود اللَّه تعالى. [١]
فقه الحديث: محمّد بن مسلم از امام باقر عليه السلام حكم سرقت كودك را مىپرسد. امام عليه السلام فرمود: اگر نُه ساله باشد، دستش را قطع مىكنند و حدّى از حدود خداوند را ضايع نمىكنند.
در روايت فرمود: «قطعت يده» كه اشاره به آيهى شريفهى «فَاقْطَعُواْ أَيْدِيَهُمَا [٢] دارد؛ احتمال اين كه قطع سر انگشتان اراده شده باشد، جا ندارد.
٨- وعنه، عن القاسم بن محمّد، عن عبدالصّمد بن بشير، عن إسحاق بن عمّار، عن أبي الحسن عليه السلام، قال: قلت: الصبيّ يسرق؟ قال: يعفى عنه مرّتين، فإن عاد الثّالثة قطعت أنامله فإن عاد قطع المفصل الثّاني، فإن عاد قطع المفصل الثّالث وتركت راحته وإبهامه. [٣]
فقه الحديث: در اين حديث، اسحاق بن عمّار از امام هفتم عليه السلام دربارهى حكم سرقت مىپرسد. امام عليه السلام فرمود: براى دو مرتبه او را عفو مىكنند؛ در مرتبهى سوّم انگشتانش را از بند اوّل قطع مىكنند؛ در مرتبهى چهارم بند دوّم بريده مىشود؛ و در مرتبهى پنجم، بند سوّم را مىبرند و انگشت شصت و كف دستش را به حال خود رها مىكنند.- (يعنى در مرتبهى پنجم، مانند سارق بالغ از ريشهى انگشتان مىبرند و كف دست و انگشت ابهام باقى مىماند)-.
٩- وبإسناده عن الحسين بن سعيد، عن عثمان بن عيسى، عن سماعة، قال:
إذا سرق الصبيّ ولم يبلغ الحلم قطعت أنامله. وقال أبو عبداللَّه عليه السلام: اتي أمير المؤمنين عليه السلام بغلام قد سرق ولم يبلغ الحلم فقطع من لحم أطراف أصابعه، ثمّ قال: إن عدت قطعت يدك. [٤]
[١]. وسائل الشيعة، ج ١٨، ص ٥٢٥، باب ٢٨ از ابواب حدّ سرقت، ح ١٠.
[٢]. سورهى مائده، ٣٨.
[٣]. وسائل الشيعة، ج ١٨، ص ٥٢٦، ابواب حدّ سرقت، ح ١٥.
[٤]. همان، ح ١٤.