تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٤٨٩ - إسرافيل

اختيار وى در زندگى وى مؤثر بوده است.

[٢٨] ولى مخاصمه و يك و دو كردن در نزد خدا سودى در نزد خدا ندارد، به اين دلايل

اولا: سرنوشتى كه به آن رسيده‌اند ناگهانى و بيخبر و غامض نسبت به ايشان نبوده است. و چگونه ممكن است چنين بوده باشد در صورتى كه خدا حجت و برهان رسا عليه ايشان اقامه كرده، و از اين عاقبت به وسيله كتابها و فرستادگان خويش بيمشان داده بوده است؟

قالَ لا تَخْتَصِمُوا لَدَيَّ وَ قَدْ قَدَّمْتُ إِلَيْكُمْ بِالْوَعِيدِ در نزد من به جدال و مخاصمه با يكديگر مپردازيد، كه من پيش از اين با وعيد و بيم دادن شما را آگاه كرده بودم.» گفتم كه شرك و گمراهى مستوجب عذاب و شكنجه سخت است، و براى شما مثلهايى پياپى از زندگى اقوام پيشين آوردم (آيات ١٢- ١٤) ولى شما بيم دهندگان را تكذيب كرديد، و وعيد و تهديد را مورد استهزا قرار داديد، و قرآن اين حقيقت را در جايى ديگر به تفصيل بيان كرده است و گفته است تَكادُ تَمَيَّزُ مِنَ الْغَيْظِ كُلَّما أُلْقِيَ فِيها فَوْجٌ سَأَلَهُمْ خَزَنَتُها أَ لَمْ يَأْتِكُمْ نَذِيرٌ* قالُوا بَلى‌ قَدْ جاءَنا نَذِيرٌ فَكَذَّبْنا وَ قُلْنا ما نَزَّلَ اللَّهُ مِنْ شَيْ‌ءٍ إِنْ أَنْتُمْ إِلَّا فِي ضَلالٍ كَبِيرٍ*/ ٤٨٣ وَ قالُوا لَوْ كُنَّا نَسْمَعُ أَوْ نَعْقِلُ ما كُنَّا فِي أَصْحابِ السَّعِيرِ* فَاعْتَرَفُوا بِذَنْبِهِمْ فَسُحْقاً لِأَصْحابِ السَّعِيرِ نزديك است كه از خشم پاره پاره شود، و هر گاه كه گروهى در آن افكنده شوند، عذاب سازان دوزخ از ايشان مى‌پرسند كه

مگر بيم دهنده‌اى نزد شما نيامد؟* مى‌گويند كه: چرا، بيم دهنده آمد و ما او را تكذيب كرديم و گفتيم كه: هيچ چيز فرو نفرستاده است و شما سخت گمراهيد* و آنان گفتند كه: اگر شنيده بوديم و خرد خويش را به كار مى‌انداختيم، از اصحاب سعير نمى‌بوديم* پس به گناه خويش اعتراف كردند و بدا به حال اصحاب سعير». [٤٢]