تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٤٠٣ - حكومتهاى ستمگر

كردن باز مى‌دارد، و در صورت/ ٤٠١ مظلومى سبب رسيدن وى به حقش مى‌شود، و او را تسليم نكنند و خوارش نسازد، و هر خير را كه براى خود خواستار است براى او نيز خواستار باشد، و هر شرى را كه بر خود نمى‌پسندد بر او نيز نپسندد. سپس گفت عليه السلام: از رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله شنيدم كه گفت: اگر چيزى از حقوق شما بر عهده يكى از برادران شما باشد و آن را در روز قيامت مطالبه كند آن را خواه سود باشد يا زيان ادا خواهد كرد». [٤٥] از امام صادق عليه السلام روايت شده است: «مسلمان برادر مسلمان است و به او ستم نمى‌كند و او را فريب نمى‌دهد و به غيبت كردن از او نمى‌پردازد و او را نمى‌ترساند و او را محروم نمى‌سازد». [٤٦] و نيز از او عليه السلام است: «مؤمن برادر مؤمن و چشم و راهنماى او است و به او خيانت نمى‌كند و ستم روا نمى‌دارد و او را فريب نمى‌دهد و به او وعده‌اى نمى‌دهد كه پس از آن به وعده خودش وفا نكند»، [٤٧] و از او عليه السلام است: «با مواسات به برادرانتان به خدا نزديك شويد». [٤٨] از رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و آله روايت شده است كه گفت: «مسلمان برادر مسلمان است و به او ستم نمى‌كند و خوارش نمى‌دارد و تحقيرش نمى‌كند. تقوا در اين جا است (و سه بار به سينه خود اشاره كرد) همين اندازه شر براى يكى كافى است كه برادر مسلمان خويش را تحقير كند، خون و مال و عرض هر مسلمان بر مسلمان ديگر حرام است». [٤٩] نيز از او روايت شده است: «به يكديگر حسد نورزيد و خشم مگيريد و جاسوسى و كندوكاو مكنيد و با بند و بست قيمت را زياد نكنيد و اى بندگان خدا با يكديگر برادر باشيد». [٥٠]