تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٣٤٤ - شرح آيات

جنگخواهى آنان را تأييد كند، و گر نه صلح در نظر بعضى نشانه ضعف و ترس است، و بر رهبر لازم است كه در مقابل اين حماسه سرايى و عواطف حكمت را فرو نگذارد تا چنان شود كه قرارهاى وى حكيمانه و دورانديشانه بوده باشد.

/ ٣٤٤ رسول (ص) با اين مشكل رو به رو شد، چه بعضى جنگ نكردن او را با مشركان ناپسند مى‌دانستند، و هنگامى كه صلح كرد آن صلح را خوارى و اهانتى براى مسلمانان تصور مى‌كردند، و بلكه آن را دليل ضعف سياست او مى‌دانستند، و اگر به سخنان آنان گوش مى‌داده مسلمانان به صلحى كه پيمان آن بسته شد دست نمى‌يافتند، چنان كه سفارش امام على (ع) در نبرد صفين با چنين گرفتارى رو به رو شد و چون به سخن او گروه معارضان، كه بعدها به نام خوارج خوانده شدند، گوش نكردند، حوادث شوم پس از آن پيش آمد.

[٢٨] و پروردگار ما حكمت پيامبرش را مورد تأكيد قرار مى‌دهد، و قرارهاى او را درست مى‌شمارد، بدان سبب كه او از هدايت خدا و دينش پيروى كرده است و بنا بر اين مخالفت كردن با او يا شك كردن در رهبرى وى درست نيست.

هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدى‌ وَ دِينِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ‌ او فرستاده خود را با هدايت و دين حق فرستاده تا اين دين را بر همه دينها غالب و پيروز گرداند.» ظهور (انتصار) گاه به جنگ است و گاه از راه صلح صورت پذير مى‌شود، و پروردگار به رسول خود فرمان داد كه با مشركان صلح كند، و تعهد كرده است كه دين خود و رسولش و مؤمنان را بر ساير ديانتها و امتها غالب و پيروز گرداند.

وَ كَفى‌ بِاللَّهِ شَهِيداً و خدا براى گواهى بسنده است.» موجهاى رسالت در سراسر جهان از زمان مبعوث شدن رسول بزرگوار ما محمّد بن عبد اللَّه (صلّى اللَّه عليه و آله) تا امروز فرو خفته است. آيا اين خود دليل بر آن نيست كه وعده خدا در پيروزى اسلام بر همه دينها تحقق پيدا كرده است؟ و در گزارشها آمده است كه رشد شماره مسلمانان بزرگتر از ازدياد متديّنان به دينهاى‌