تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢٦٣ - شرح آيات

را از اين حقيقت آگاه كند، مثلا از اين راه كه بر سيما و قيافه آنان نشانه‌هاى نفاق قرار دهد.

وَ لَوْ نَشاءُ لَأَرَيْناكَهُمْ فَلَعَرَفْتَهُمْ بِسِيماهُمْ‌ و اگر بخواهيم، آنان را به تو به صورتى نشان مى‌دهيم كه از سيما و چهره ايشان را بشناسى، و عملا بر ظاهر هر يك از آنان علامات نفاق وجود دارد، ولى جز براى اهل خبره و مؤمنان سيماشناس كه با نور خدا نگاه مى‌كنند، آشكار نمى‌شود. پس مثلا

مى‌توانى منافق را با نظر كردن به چهره و خصوصيات آن، در آن هنگام كه بانگ دعوت كردن به نماز بلند مى‌شود، يا در هنگام دادن زكات يا پرداختن به جهاد يا فرمانبردارى از ولىّ امر بازشناسى، و مى‌بينى كه ظاهر چهره چروكيده و همچون پوست خشك شده به نظر مى‌رسد، در صورتى كه چهره و سيماى مؤمنين همچون ماه تمام جلوه‌گر مى‌شود.

وَ لَتَعْرِفَنَّهُمْ فِي لَحْنِ الْقَوْلِ‌ و آنان را از آهنگ سخن گفتن خواهى شناخت.

آرى، در ضمن سخن گفتن حقيقت سخنگويان آشكار مى‌شود، مگر نه اين است كه مرد پنهان شده در زير زبان خويش است و