تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢٥٩ - شرح آيات

پيدا كرد كه اسم اعظم خدا به او عنايت شود كه به آن دعا مى‌كرد و خدا دعاى او را به اجابت مى‌رساند، ولى در آن هنگام كه خدا موسى عليه السلام را به پيامبرى مبعوث كرد، او متمايل به فرعون شد، و به آن رضا داد كه/ ٢٦١ نفس او همچون سگى باشد، چنان كه خداوند متعال گفته است وَ اتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ الَّذِي آتَيْناهُ آياتِنا فَانْسَلَخَ مِنْها فَأَتْبَعَهُ الشَّيْطانُ فَكانَ مِنَ الْغاوِينَ* وَ لَوْ شِئْنا لَرَفَعْناهُ بِها وَ لكِنَّهُ أَخْلَدَ إِلَى الْأَرْضِ وَ اتَّبَعَ هَواهُ فَمَثَلُهُ كَمَثَلِ الْكَلْبِ إِنْ تَحْمِلْ عَلَيْهِ يَلْهَثْ أَوْ تَتْرُكْهُ يَلْهَثْ‌ و بر ايشان بخوان خبر آن مرد را كه سخنان خويش به او داديم، پس بيرون شد از آن همچون مار از پوست، و شيطان او را پيرو خود ساخت و از بيراهان شد* و اگر مى‌خواستيم او را به مقامى بلند بر مى‌داشتيم، ولى او به زمين تمايل پيدا كرد و پيرو هواى خويش شد، پس مثل او همچون مثل سگ است كه اگر بر وى حمله برى، زبان از دهان بيرون افكند، و اگر به حال خودش واگذارى باز چنين كند». [٤٠] و اما زبير بن العوام تاريخ مبارزات اسلامى پربارى داشت، و در نبردهاى قهرمانى با شكوهى شركت كرده بود، و با شمشير خود اندوه را از چهره رسول اللَّه (ص) زدوده، ولى سرانجام منحرف شد، و آن در هنگامى بود كه دنيا با منصبهاى حقير و زينت نابود شدنى خود او را به اسارت خويش در آورد ... و دوستى جاه و رياست او را به جنگ با امام زمان خود امير المؤمنين على عليه السلام برانگيخت.

إِنَّ الَّذِينَ ارْتَدُّوا عَلى‌ أَدْبارِهِمْ‌ كسانى كه پشت كردند و باز گشتند.

از پيمانهايى كه با رسول بسته بودند كه به او و دين او خيانت نكنند، و هنگام رو به رو شدن با دشمن او را ترك نكنند.

مِنْ بَعْدِ ما تَبَيَّنَ لَهُمُ الْهُدَى‌ پس از آن كه هدايت بر ايشان آشكار