تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١٧٧ - شرح آيات

براى كفر ورزيدن به آن نمى‌يابد، از آن روى كه قرآن با حقايق عقل توافق دارد.

آن چند نفر جن بدين گونه محتواى رسالت را دليل محتواى حق آن دانستند، پس رسول را به رسالتش شناختند و او را تصديق كردند.

وَ إِلى‌ طَرِيقٍ مُسْتَقِيمٍ‌ و به راهى راست.

در كتاب آيه‌اى نيست مگر اين كه عقل به آن حكم مى‌كند، چيزى كه هست عقل قدرت آن را ندارد كه براى تحقيق حق به شناخت شرايع آشكار بپردازد.

پس- مثلا- بندگى خدا و آزاد شدن از طاغوت و عدالت و پيشرفت و هميارى و صلح از حقايقى است كه شرح آنها را به ياد ما مى‌آورد و عقل به آنها گواهى مى‌دهد، ولى آيا چگونه مى‌توان به آنها تحقق بخشيد؟ پاسخ به اين پرسش را از رسالتى مى‌يابيم كه ما را به راههاى آشكار و استوار براى رسيدن به هدفهاى عالى رهبرى مى‌كند، و آن همان است كه به نام شريعت و احكام آن مى‌خوانيم.

[٣١] و بيم دهندگان جن در آن درنگ نكردند كه پس از شناختن صدق رسالت مسئوليت صادر كردن فرمان اطاعت از رسول را صادر كنند و بگويند

يا قَوْمَنا أَجِيبُوا داعِيَ اللَّهِ‌ اى قوم ما! دعوت خواننده به خدا را اجابت كنيد، و با كلمه «قومنا» اشاره به آن كردند كه خواهان خير ايشانند از آن نظر كه از قوم ايشان‌اند، و سپس به فرمانبردارى از رسول به ايشان امر كردند، بدان سبب كه مردمان را به خدا دعوت مى‌كند، و از اين راه قرآن به ما اين را مى‌آموزد كه به بزرگداشت هيچ كس يا به اطاعت او نپردازيم مگر/ ١٨٢ به نام خدا و به اعتبار خواننده به خدا بودن او.

وَ آمِنُوا بِهِ‌ و به او ايمان آوريد.

شايد اجابت كردن به معنى تسليم شدن به او به صورتى اجمالى باشد، در صورتى كه ايمان به معنى عمل كردن به رسالت او است.

يَغْفِرْ لَكُمْ مِنْ ذُنُوبِكُمْ‌ تا گناهان شما را بيامرزد.

گناهى كه بر ما تراكم پيدا كرده و لذات آنها از ميان رفته و انگيزه‌هاى‌