تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٤٧٤ - شرح آيات

در او مى‌شود.

/ ٤٧٠ پس چيزهايى كه به قلب خطور مى‌كند، و آنچه در نفس مى‌افتد و افكار و انديشه‌هاى آنها در نزد خداى عزّ و جلّ ثبت شده و مسجّل است، و بسا هست كه روزى براى گزاردن نماز برخيزد، و دچار اين ترديد شود كه آيا نماز را اكنون بگزارد، يا پس از گذشت مدتى ديگر از زمان چنين كند، كه اين مسجل و ثبت شده به سود يا زيان تو است، و تسجيل كننده آن خدايى است كه به انسان حتى از خود او نزديكتر است.

وَ نَحْنُ أَقْرَبُ إِلَيْهِ مِنْ حَبْلِ الْوَرِيدِ و ما به او از رگ گردن نزديكتريم.

آن رگهاى وداج است كه ميان سر و تنه كشيده شده است. انسان گاه به كارى مى‌پردازد يا به انديشه‌اى مى‌افتد كه عاملهاى قابل دركى براى آنها مشاهده نمى‌كند، و گاه به فكر چيزى مى‌افتد و سپس آن را از ياد مى‌برد، ولى خداوند متعال هر كوچك و بزرگ و ظاهر و باطن را فِي كِتابٍ لا يَضِلُّ رَبِّي وَ لا يَنْسى‌ در كتابى كه پروردگارم (هيچ چيز) را در آن فرو نمى‌گذارد و فراموش نمى‌كند»، [٩] و پرهيزگاران به صورتى ژرف از اين حقيقت آگاه‌اند: «اگر يكى از ايشان را بستايند، از آنچه- درباره او- گويند بترسد و گويد من خود را از ديگران بهتر مى‌شناسم، و خداى من مرا بهتر از خودم مى‌شناسد». [١٠] در علم جديد هم اكنون از آفاق عقل باطن كه موضوع آن مطالعه در مقررات و تصرفات است كه از انسان صادر مى‌شود و مقصود شناختن سببهاى نهفته آنها است بحثها و تحقيقاتى در اختيار داريم.

[١٧] إِذْ يَتَلَقَّى الْمُتَلَقِّيانِ عَنِ الْيَمِينِ وَ عَنِ الشِّمالِ قَعِيدٌ و هنگامى كه با دو مراقب رو به رو مى‌شود كه در راست و چپ او نشسته‌اند.