چنان باشد كه رنگ و طبيعت زندگى در رفتارش تأثير بگذارد، پاداش او در نزد پروردگارش است، و چه پاداشى بزرگ! إِنَّ اللَّهَ يُدْخِلُ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ خدا كسانى را كه ايمان آوردند و كارهاى صالح انجام دادند، به باغهايى داخل مى‌كند كه از زير (درختان) آن نهرها روان است.

بياييد تا به جايى رويم كه رسول خدا ما را با كلام راست و شيرين خود به رفتن به بهشتها و باغهاى پروردگارمان تشويق مى‌كند/ ٢٢٦ كه آن را خدا براى پذيرفتن از مهمانان خود فراهم آورده، و بزرگان خلق خود را به آن دعوت كرده است، و اين رسول ما است كه سخن مى‌گويد، آيا نمى‌خواهيد به آن گوش فرا داريد؟: «پس (مؤمن به بهشت) در مى‌آيد و ناگهان با درختى با سايه كشيده و آبى ريخته و ميوه‌هايى آويخته رو به رو مى‌شود، و از ساق آن دو چشمه روان است، پس به نزديكى از آنها مى‌رود و خود را در آن شست و شو مى‌دهد، كه بر وى طراوت و تازگى نعيم بهشت آشكار مى‌شود، و سپس از ديگرى مى‌نوشد كه پس از آن هرگز در شكم او پيچش و قولنج و دردى پيدا نخواهد شد، و گفته خدا در اين باره چنين است وَ سَقاهُمْ رَبُّهُمْ شَراباً طَهُوراً؛ سپس فرشتگان به پيشباز او مى‌آيند و مى‌گويند: خوشامدى و با جاودانان به آن درآى، پس داخل مى‌شود و در آن دو رديف درخت را مشاهده مى‌كند كه تنه‌هاى آنها از مرواريد است و شاخه‌ها از پوشيدنيها و زيورها، و ميوه‌هايى همچون پستان كنيزكان دوشيزه دارد، سپس فرشتگانى با شترها و زيورها و پوشيدنيها به استقبال او مى‌آيند و مى‌گويند: اى دوست خدا! بر هر چه خواهى سوار شو، و هر چه خواهى بپوش، و هر چه خواستار آنى طلب كن، گفت: پس هر چه را كه خواهد بر آن سوار مى‌شود، و آنچه از پوشيدنى كه دوست دارد بر تن مى‌كند، و او بر شترى از نور سوار است، و جامه او از نور است، و زيور او از نور، و در سراى نور پيش مى‌رود، همراه با فرشتگانى از نور، و غلامانى از نور، و كنيزكانى از نور، تا اين كه فرشتگان از آن همه نور كه مى‌بينند هراسان مى‌شوند و بعضى از ايشان به ديگران مى‌گويند: به كنارى شويد كه مهمان‌