تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١٠١ - شرح آيات

/ ١٠٦

ستايش و بزرگى خدا را سزد

رهنمودهايى از آيات

در درس گذشته از زانو بر زمين نهادن امتها همچون نشانه‌اى از خشوع و خوارى در روز قيامت سخن گفتيم كه با همين حال انتظار رسيدن نامه عمل خويش را مى‌كشند، و در اين درس كه دنباله‌اى از درس گذشته است، سخن از تقسيم شدن امتها به دو گروه در ميان مى‌آيد: مؤمنان و كافران، و مى‌پرسيم: چرا خداوند متعال بر تمايز افراد بشر در هنگام رسيدگى به حساب تأكيد مى‌كند؟ بدان سبب كه هر انسان بر حسب عمل و رفتارش طبقه بندى مى‌شود و نه بر حسب صفات يا رنگ يا وابستگيهايش يا بنا بر منشأ جغرافيايى يا حالت تاريخى يا حتى پيروى دينى او، و ناگزير مى‌بايستى كه اين تمايز در آخرت را در دنيا منعكس سازيم، و آن بدين گونه است كه امتها و مجتمعها و افراد را فقط بر اساس اعمالشان طبقه بندى مى‌كنيم به: مؤمن و كافر.

آيات اخير صفات كافران را به ما عرضه مى‌دارد و مى‌گويد كه چگونه نسبت به آيات خدا استكبار ورزيدند و به گناه و جرم پرداختند و ساعت را دروغ شمردند و به ريشخند كردن آيات خدا پرداختند و به زندگى فريفته و مفتون شدند و در نتيجه استحقاق عذاب آخرت پيدا كردند.

/ ١٠٧

شرح آيات

[٣٠] خدا در روز قيامت مردمان را به دو گروه تقسيم مى‌كند

فَأَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ فَيُدْخِلُهُمْ رَبُّهُمْ فِي رَحْمَتِهِ‌