نهايت قدرت و قاطعيت نيز مى‌باشد؛ «زيرا فرمان ما يك امر بيش نيست و چنان با سرعت انجام مى‌گيرد همچون يك چشم بر هم زدن»! «وَ ما أَمْرُنا إِلَّا واحِدَةٌ كَلَمْحٍ بِالْبَصَرِ».
آرى، هر چيز را اراده كنيم مى‌گوئيم: «كُنْ» (موجود باش) آن نيز بلافاصله موجود مى‌شود، (حتى كلمه «كُنْ» هم به اصطلاح، از باب ضيق بيان است، و الا اراده و مشيت خداوند همان، و تحقق مراد او همان).
بنابراين، آن روز كه فرمانِ برپا شدن قيامت را صادر مى‌كنيم، با يك چشم بر هم زدن، همه چيز در مسير رستاخيز قرار مى‌گيرد، و حيات نوين در كالبدها دميده مى‌شود.
همچنين آن روز كه اراده كنيم: مجرمان را به وسيله صاعقه‌ها و صيحه‌هاى آسمانى، يا زمين لرزه‌ها، طوفانها و تندبادها مجازات كنيم، و يا اراده عذاب آنها داشته باشيم، يك فرمان بيشتر لازم نيست، بلافاصله همه اينها حاصل مى‌شود.
اينها، همه هشدارى است براى گناهكاران، تا بدانند خداوند در عين حكيم بودن قاطع است، و در عين قاطعيت، حكيم، و از مخالفت فرمانش بر حذر باشند.
***
آيه بعد، بار ديگر مجرمان و كفار را مخاطب ساخته و توجه آنها را به سرنوشت اقوام پيشين معطوف مى‌دارد، و مى‌گويد: «ما افرادى را در گذشته كه شبيه شما بودند هلاك و نابود كرديم، آيا كسى هست كه متذكر شود، و پند گيرد» «وَ لَقَدْ أَهْلَكْنا أَشْياعَكُمْ فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ».
«أَشْياع» جمع «شيعه» به معنى كسانى است كه از سوى فردى به هر طرف مى‌روند، امور مربوط به او را نشر و شياع مى‌دهند، و او را تقويت مى‌كنند، و اگر