«مِيقات» از ماده «وقت»، به معنى زمانى است كه براى كار يا وعده‌اى تعيين شده، و منظور از «ميقات» در اينجا همان «وقت مقرر قيامت» است، كه در آن روزها، همه انسانها در محشر براى رسيدگى به حسابهايشان اجتماع مى‌كنند، گاهى نيز به صورت كنايه، براى مكانى كه براى انجام كارى مقرر شده است به كار مى‌رود، مانند «ميقاتهاى حج»، كه نام مكانهاى خاصى است كه از آنجا «احرام» مى‌بندند.
ضمناً، از تعبيرات مختلف اين آيه (إِن و لام)، تأكيدهاى متعددى در زمينه رستاخيز استفاده مى‌شود.
از اين آيه، به خوبى استفاده مى‌شود كه، معاد و رستاخيز همه انسانها در يك روز همراه هم انجام مى‌گيرد، و همين معنى در آيات ديگر قرآن نيز آمده است. «١»
و از اينجا به خوبى روشن مى‌شود، آنهائى كه قيامت را در زمانهاى متعدد نسبت به هر امتى جداگانه پنداشته‌اند، از آيات قرآن كاملًا بيگانه‌اند.
شايد نياز به تذكر نداشته باشد كه، منظور از معلوم بودن قيامت، معلوم بودن نزد پروردگار است، و گرنه هيچ كس حتى انبياء مرسلين و ملائكه مقربين از وقت آن آگاه نيست.
***