تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٢٤
تنها يك حالت نشئه روحانىِ توصيفناپذير، به آنها دست مىدهد كه، تمام وجودشان را در لذتى بىنظير فرو مىبرد!
***
سپس به چهارمين و پنجمين قسمت از نعمتهاى مادى مقربان در بهشت اشاره كرده، مىگويد: «نوجوانان بهشتى هر نوع ميوهاى كه آنها مايل باشند به آنها تقديم مىكنند» «وَ فاكِهَةٍ مِمَّا يَتَخَيَّرُونَ». «١»
***
«و گوشت پرندگان از هر نوع كه بخواهند» «وَ لَحْمِ طَيْرٍ مِمَّا يَشْتَهُونَ».
مقدم داشتن ميوه بر گوشت، به خاطر آن است كه، از نظر تغذيه بهتر و عاليتر است، به علاوه ميوه قبل از غذا لطف ديگرى دارد.
البته از بعضى ديگر از آيات قرآن استفاده مىشود كه، شاخههاى درختان بهشتى كاملًا در دسترس بهشتيان است، به طورى كه به آسانى مىتوانند از هر گونه ميوهاى شخصاً تناول كنند، اين معنى درباره غذاهاى ديگر بهشتى نيز مسلماً صادق است، ولى شك نيست كه، وقتى خدمتكارانى آنچنان، غذاهائى اين چنين را براى آنها بياورند، لطف و صفاى ديگرى دارد، و به تعبير ديگر، اين يك نوع احترام و اكرام بيشتر نسبت به بهشتيان، و رونق و صفاى افزونتر براى مجالس انس آنها است، حتى در مجالس معمول دنيا نيز بسيار مىشود كه، با وجود قرار داشتن ميوه و غذا در دسترس ميهمانان، ميزبان شخصاً به آنها تعارف مىكند، و اين نوعى احترام و محبت محسوب مىشود.