به هر حال، اين نور، راهنماى آنها به سوى بهشت برين است، و در پرتو آن راه بهشت را به سرعت مى‌پيمايند.
از سوى ديگر، بدون شك، اين نور الهى چون از ايمان و عمل صالح برمى‌خيزد با تفاوت مراتب ايمان و عمل صالح مردم، متفاوت است، آنها كه ايمانى قوى‌تر دارند نورشان فاصله زيادى را روشن مى‌سازد، و آنها كه مرتبه ضعيف‌ترى دارند از نور كمترى برخوردارند، تا آنجا كه نور بعضى تنها نوك انگشتان پاى آنها را روشن مى‌سازد!، چنان كه در تفسير «على بن ابراهيم» ذيل آيه مورد بحث اشاره شده است: يُقَسَّمُ النُّورُ بَيْنَ النَّاسِ يَوْمَ القِيامَةِ عَلى‌ قَدْرِ إِيْمانِهِمْ: «در روز قيامت نور در ميان مردم به اندازه ايمانشان تقسيم مى‌شود». «١»
اينجاست كه به احترام آنها اين ندا از فرشتگان برمى‌خيزد: «بشارت باد بر شما امروز، به باغهائى از بهشت، كه نهرها از زير درختانش جارى است» «بُشْراكُمُ الْيَوْمَ جَنَّاتٌ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الأَنْهارُ».
«جاودانه در آن خواهيد ماند، و اين پيروزى و رستگارى بزرگى است» «خالِدِينَ فِيها ذلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ».
***
اما منافقان كه در تاريكى وحشتناك كفر، نفاق و گناه قرار گرفته‌اند در اين هنگام، فريادشان بلند مى‌شود و ملتمسانه از مؤمنان تقاضاى نور مى‌كنند، اما چيزى جز جواب منفى نمى‌شنوند، چنان كه در آيه بعد مى‌گويد: «روزى كه مردان و زنان منافق به مؤمنان مى‌گويند: نظرى بر ما بيفكنيد تا از نور شما شعله‌اى برگيريم» «يَوْمَ يَقُولُ الْمُنافِقُونَ وَ الْمُنافِقاتُ لِلَّذِينَ آمَنُوا انْظُرُونا نَقْتَبِسْ