تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٥٧

٣١ سَنَفْرُغُ لَكُمْ أَيُّهَ الثَّقَلانِ
٣٢ فَبِأَىِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ
٣٣ يا مَعْشَرَ الْجِنِّ وَ الْإِنْسِ إِنِ اسْتَطَعْتُمْ أَنْ تَنْفُذُوا مِنْ أَقْطارِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ فَانْفُذُوا لاتَنْفُذُونَ إِلَّا بِسُلْطانٍ
٣٤ فَبِأَىِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ
٣٥ يُرْسَلُ عَلَيْكُما شُواظٌ مِنْ نارٍ وَ نُحاسٌ فَلاتَنْتَصِرانِ
٣٦ فَبِأَىِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ
ترجمه:
٣١- به زودى به حساب شما مى‌پردازيم اى دو گروه انس و جنّ!
٣٢- پس كدامين نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟!
٣٣- اى گروه جن و انس! اگر مى‌توانيد از مرزهاى آسمانها و زمين بگذريد، پس بگذريد، ولى هرگز نمى‌توانيد، مگر با نيروئى (فوق العاده).
٣٤- پس كدامين نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟!
٣٥- شعله‌هائى از آتش بى‌دود، و دودهائى متراكم بر شما فرستاده مى‌شود؛ و نمى‌توانيد از كسى يارى بطلبيد!
٣٦- پس كدامين نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟!