فضيلت تلاوت سوره الرحمن
از آنجا كه اين سوره، حسّ شكرگزارى را در انسانها به عاليترين وجهى برمى‌انگيزد، و بيان نعمتهاى مادى و معنوى دنيا و آخرت، شوق طاعت و بندگى را در دل او افزايش مى‌دهد، فضيلتهاى فراوانى براى تلاوت آن در روايات آمده است، البته تلاوتى كه در اعماق روح انسان نفوذ كند و مبدأ حركت گردد، نه مجرد لقلقه زبان.
از جمله در حديثى از رسول خدا صلى الله عليه و آله مى‌خوانيم: مَنْ قَرَأَ سُورَةَ الرَّحْمَنِ رَحِمَ اللَّهُ ضَعْفَهُ وَ أَدَّى شُكْرَ مَا أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِ: «هر كس سوره الرحمن را بخواند خداوند به ناتوانى او (در اداى شكر نعمتها) رحم مى‌كند، و حق شكر نعمتهائى را كه به او ارزانى داشته، خودش اداء مى‌كند». «١»
در حديث ديگرى در «ثواب الاعمال» از «امام صادق» عليه السلام مى‌خوانيم:
«تلاوت سوره الرحمن، و قيام به آن را هرگز رها نكنيد؛ چرا كه اين سوره در قلوب منافقان هرگز استقرار نمى‌يابد، و خداوند آن را در قيامت به صورت انسانى قرار مى‌دهد كه زيباترين چهره، و خوشبوترين رائحه را دارد، سپس در جائى قرار مى‌گيرد كه از همگان به خداوند متعال نزديكتر است! خداوند از اين سوره مى‌پرسد: چه كسى در زندگى دنيا به محتواى تو قيام داشت و تلاوت تو را ادامه مى‌داد؟
در پاسخ مى‌گويد: خداوندا! فلان و فلان، در اين حال صورتهاى آنها سپيد مى‌شود، خدا به آنها مى‌فرمايد: اكنون هر كه را مى‌خواهيد شفاعت كنيد، آنها تا آنجا كه آرزو دارند شفاعت مى‌كنند، و براى هيچ كس شفاعت نمى‌كنند مگر اين