مجازات مجرمان آمده، همچنين داستانهاى تكان‌دهنده‌اى از سرگذشت اقوام پيشين و بلاهائى كه بر آنها نازل شد و نيز دستور به استقامت و پايدارى).
در حديث ديگرى از امام صادق عليه السلام مى‌خوانيم: مَنْ قَرَأَ فِي كُلِّ لَيلَةِ جُمْعَةٍ الْواقِعَةَ أَحَبَّهُ اللَّهُ، وَ أَحَبَّهُ إِلَى النَّاسِ أَجْمَعِيْنَ، وَ لَمْ‌يَرَ فِى الدُّنْيا بُؤْساً أَبَداً، وَ لافَقْراً وَ لافاقَةً وَ لاآفَةً مِنْ آفاتِ الدُّنْيا، وَ كانَ مِنْ رُفَقاءِ أَمِيْرِ الْمُؤْمِنِينَ عليه السلام: هر كس سوره واقعه را در هر شب جمعه بخواند، خداوند او را دوست دارد، و نزد همه مردم محبوبش مى‌كند، هرگز در دنيا ناراحتى نمى‌بيند، فقر و فاقه و آفتى از آفات دنيا دامنگيرش نمى‌شود، و از دوستان امير مؤمنان على عليه السلام خواهد بود». «١»
در حديث ديگرى آمده است: «عثمان بن عفان» به عنوان عيادت وارد بر «عبد الله بن مسعود» شد،- در همان بيمارى كه با آن از دنيا رفت-
پرسيد: از چه ناراحتى؟
گفت: از «گناهانم».
گفت: چه ميل دارى؟
گفت: رحمت پروردگارم!
گفت: اگر موافق باشى طبيب براى تو بياوريم؟
گفت: طبيب بيمارم كرده.
گفت: اگر مايل باشى، دستور دهم عطاى تو را از بيت المال بياورند.
گفت: آن روز كه نيازمند بودم به من ندادى و امروز كه بى‌نيازم به من مى‌دهى؟!
گفت: مانعى ندارد براى دخترانت باشد.
گفت: آنها هم نيازى ندارند؛ چرا كه من سفارش كردم سوره «واقعه» را