تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٠٠
رستاخيزت هستم تا من و تو در پيشگاه پروردگارت حضور يابيم».
سپس امام عليه السلام افزود: «اگر دوست خدا باشد عملش به صورت خشبوترين انسان، با زيباترين چهره، و جالبترين لباس، ظاهر مىشود، و مىگويد: بشارت باد بر تو، به آرامش و نعمت و بهشت پر بركت، و قدمت خير مقدم است، سؤال مىكند: تو كيستى؟ او در جوابش مىگويد: من عمل صالح تو هستم كه از دنيا (همراه تو) به سوى بهشت مىروم». «١»
درباره عالم برزخ، بحث مشروحترى ذيل آيه ١٠٠ سوره «مؤمنون» داشتيم. «٢»
***
پروردگارا! ما را در صف مقربان و اصحاب اليمين و اولياء و دوستان خاصت قرار ده! و در آستانه مرگ مشمول روح و ريحان و جنت نعيمت بگردان!
خداوندا! عذاب رستاخيزت، عذابى است اليم كه، هيچ كس را ياراى تحمل آن نيست، و پاداشهاى بىحسابت، پاداشى است عظيم كه، هيچ كس با عملش مستوجب آن نمىشود، سرمايه ما در آن روز تنها لطف و كرم تو است اى كريم! بارالها! پيش از فرا رسيدن قيامت كبرى، و فرا رسيدن مرگ كه، قيامت صغرى است ما را بيدار كن، تا خود را براى اين سفر عظيم كه در پيش داريم آماده سازيم!!
آمِيْنَ يا رَبَّ العالَمِيْنَ
پايان سوره واقعه
٦/ جمادى الثانى/ ١٤٠٦
٢٧/ ١١/ ١٣٦٤