نيست: «إِلَّا قِيلًا سَلاماً سَلاماً». «١»

سپس مى‌افزايد: «او دوستانش را امنيت مى‌بخشد، و ايمان مرحمت مى‌كند» «الْمُؤْمِنُ». «٢»

«او حافظ و نگاهدارنده و مراقب همه چيز است» «الْمُهَيْمِنُ». «٣»

«او قدرتمندى است كه هرگز مغلوب نمى‌شود» «الْعَزِيزُ».
«او با اراده نافذ خود به اصلاح هر امر مى‌پردازد» «الْجَبَّارُ».
اين واژه كه از ماده «جبر» گرفته شده، گاه به معنى قهر و غلبه و نفوذ اراده مى‌آيد، و گاه به معنى جبران و اصلاح، و «راغب» در «مفردات» هر دو معنى را به هم آميخته، مى‌گويد: اصل جبر، اصلاح كردن چيزى است با غلبه و قدرت.
اين واژه هنگامى كه در مورد خداوند به كار رود، بيانگر يكى از صفات بزرگ او است كه با نفوذ اراده و كمال قدرت، به اصلاح هر فسادى مى‌پردازد، و هرگاه در مورد غير او به كار رود، معنى مذمت را دارد، و به گفته «راغب» به كسى گفته مى‌شود كه: مى‌خواهد نقصان و كمبود خود را با ادعاى مقاماتى كه شايسته