حركت كن، و هيچ يك از شما پشت سرش را نگاه نكند، مگر همسرت كه او نيز به همان بلائى كه آنها گرفتار مى‌شوند، مبتلا خواهد شد، موعد آنها صبح است آيا صبح نزديك نيست»؟!
و از اينجا روشن مى‌شود، اين كه، بعضى از مفسران به پيروى از بعضى ارباب لغت، «سحر» را در اينجا به معنى «بين الطّلوعين» تفسير كرده‌اند، هيچ گونه مناسبتى با آيه فوق ندارد. «١»
***
در آيه بعد، براى تأكيد مى‌فرمايد: «نجات خاندان لوط نعمتى بود از ناحيه ما، آرى اين گونه كسى را كه شكرگزارى كند پاداش مى‌دهيم» «نِعْمَةً مِنْ عِنْدِنا كَذلِكَ نَجْزِي مَنْ شَكَرَ». «٢»

***
و در آيه بعد، اين حقيقت را بازگو مى‌كند كه، «لوط» عليه السلام قبلًا اتمام حجت كرده «و آنها را از مجازات ما آگاه ساخته بود، ولى آنها در انذارهاى الهى ترديد كردند، و اصرار بر مجادله و القاء شك و شبهه داشتند» «وَ لَقَدْ أَنْذَرَهُمْ بَطْشَتَنا فَتَمارَوْا بِالنُّذُرِ».
«بَطْش» (بر وزن فرش) در اصل، به معنى گرفتن چيزى است با قدرت، و از آنجا كه هنگام مجازات، قبلًا مجرم را با قدرت مى‌گيرند، اين كلمه به معنى مجازات نيز آمده است.
«تَمارُوا» از ماده «تمارى» به معنى گفتگوى طرفينى براى ايجاد شك، و