ميان آن طوفان عظيم و سرتاسرى كه همه چيز را در كام خود فرو برده بود، فرمان نجات «نوح» و يارانش را به يك مشت ميخ و قطعات چوب سپرديم، و آنها اين وظيفه را به خوبى انجام دادند! و اين قدرت‌نمائى بزرگى است.
اين تعبير، ممكن است، ضمناً اشاره به ساده بودن كشتى‌هاى آن زمان نسبت به كشتى‌هاى پيشرفته زمان‌هاى بعد باشد، كه در آن وقت تشريفات و تشكيلات خاصى نداشت، ولى «كشتى نوح» با اين حال به اندازه كافى بزرگ بود، و طبق تواريخ، سال‌ها براى ساختن آن زحمت كشيد، تا بتواند از هر يك از حيوانات مختلف، يك جفت در آن جاى دهد.
***
بعد از آن خداوند به عنايت خاصش نسبت به «كشتى نجات نوح» اشاره كرده مى‌فرمايد: «اين كشتى در برابر ديدگان (علم) ما سينه امواج را مى‌شكافت و تحت نظارت و حفاظت ما به حركت خود ادامه مى‌داد» «تَجْرِي بِأَعْيُنِنا».
تعبير «بِأَعْيُنِنا» (در برابر ديدگان ما) كنايه لطيفى است از توجه مخصوص و مراقبت كامل از چيزى، چنان كه در آيه ٣٧ سوره «هود» نيز در بخش ديگرى از همين داستان مى‌خوانيم: وَ اصْنَعِ الْفُلْكَ بِأَعْيُنِنا وَ وَحْيِنا: «به او وحى كرديم كه در برابر ديدگان ما و بر طبق وحى ما كشتى را بساز».
بعضى از مفسران، اين تعبير را اشاره به انسان‌هاى با شخصيتى دانسته‌اند كه، سوار بر كشتى بودند «١» بنابراين، جمله «تَجْرِي بِأَعْيُنِنا» يعنى آن كشتى، بندگان خالص و مخلص ما را همراه مى‌برد، ولى با توجه به موارد استعمال اين تعبير در آيات ديگر قرآن، تفسير اول صحيح به نظر مى‌رسد.