تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٣٥
٦١- «تَمارُوا» ٧٢
٦٢- «تَنْفُذُوا» ١٦٠
٦٣- «تُورُون» ٢٦٧، ٢٦٨
٦٤- «ثَقَل» ١٥٩
٦٥- «ثَقَلان» ١٥٩
٦٦- «ثُلّة» ٢١٨، ٢٣٥
٦٧- «جُدُر» ٥٤٠
٦٨- «جَنَّتان» ١٧٤، ١٧٦
٦٩- «جُنّه» ٤٦٩
٧٠- «جَنى» ١٧٨
٧١- «جَوار» ١٣٩
٧٢- «حاصِب» ٧٠
٧٣- «حَبّ» ١٢٣
٧٤- «حَبْل مِرير» ٢٠
٧٥- «حَدّ» ٤٣٠
٧٦- «حسان» ١٩٦
٧٧- «حُسْبان» ١١١
٧٨- «حشر» ٤٩٨
٧٩- «حُطام» ٢٦١، ٣٦٦
٨٠- «حَمِيم» ٢٣٩، ٢٤٧، ٢٩٧
٨١- «حِنْث» ٢٤١
٨٢- «حُور» ١٩٤
٨٣- «حَيَّوك» ٤٤٤
٨٤- «خافضه» ٢١٢
٨٥- «خصاصة» ٥٢٧
٨٦- «خِيام» ١٩٤
٨٧- «خَيْر» ١٩٣
٨٨- «خيرات» ١٩٤
٨٩- «خَيل» ٥١٢
٩٠- «دان» ١٧٨
٩١- «دُبُر» ٨٢
٩٢- «دَرَجات» ٤٥٤
٩٣- «دُسُر» ٤٢
٩٤- «دولة» ٥١٦
٩٥- «دِهان» ١٦٦
٩٦- «ذات» ٣٢٢
٩٧- «ذَواتا» ١٧٥
٩٨- «رئوف» ٣٣٠
٩٩- «رُجَّت» ٢١٢
١٠٠- «رَجْرَجَة» ٢١٢
١٠١- «رحمان» ١٠٧
١٠٢- «رحيم» ١٠٧، ٣٣٠
١٠٣- «رَفْرَف» ١٩٦
١٠٤- «رَقَبة» ٤٢٦
١٠٥- «رِكاب» ٥١٢
١٠٦- «رَوح» ٢٩٣، ٢٩٤
١٠٧- «رهبانيت» ٣٩٧
١٠٨- «رَهْبَةً» ٥٣٩
١٠٩- «ريحان» ١٢٣، ٢٩٣، ٢٩٤
١١٠- «زُبُر» ٨٨
١١١- «زقوم» ٢٤٦
١١٢- «زُور» ٤٢٤
١١٣- «سابِقُوا» ٣٧٣
١١٤- «سابِقُون» ٢١٦
١١٥- «سَبِّح» ٢٩٨
١١٦- «سَبَّحَ» ٣٠٧
١١٧- «سدر» ٢٣٠
١١٨- «سُرُر» ٢٢١
١١٩- «سُعُر» ٦٠، ٦١
١٢٠- «سَقَر» ٨٥
١٢١- «سَلْسَبيل» ١٧٦
١٢٢- «سَمُوم» ٢٣٩
١٢٣- «سُور» ٣٤٤
١٢٤- «سيما» ١٦٨
١٢٥- «سَيُهْزَم» ٨١
١٢٦- «شاقُّوا» ٥٠٣
١٢٧- «شَتّى» ٥٤١
١٢٨- «شَجَر» ١١٣
١٢٩- «شُحّ» ٥٢٩
١٣٠- «شِرْب» ٦٤